W niedzielę 12 września już po raz trzynasty w skansenie w Białowieży, w kaplicy (czasowni) pod wezwaniem św.
W niedzielę 12 września już po raz trzynasty w skansenie w Białowieży, w kaplicy (czasowni) pod wezwaniem św. Aleksandra Newskiego, zabrzmiał cerkiewny śpiew.
Akatyst ku czci patrona, św. Aleksandra Newskiego, sprawował proboszcz parafii pw. św. Mikołaja w Białowieży ks. Sergiusz Korch w asyście wikariusza ks. Waldemara Piotrowskiego. Uroczystości, na które przybyli wierni białowieskiej parafii oraz założyciele skansenu, zakończyły się molebnem do św. Aleksandra Newskiego.
Nabożeństwa odprawiane w kaplicy na terenie skansenu już na trwałe wpisały się w kalendarz wydarzeń religijnych w Białowieży. Są one zarazem dowodem rozwoju tego obiektu. Inicjatorzy powstania skansenu, a zarazem jego właściciele, snują szerokie plany jego rozbudowy. Miejmy nadzieję, że skansen stanie się wkrótce jednym z najbardziej wyrazistych miejsc na kulturalnej mapie regionu Puszczy Białowieskiej.
Święty Aleksander Newski wielki książę 30 sierpnia / 12 września (rocznica przeniesienia relikwii w 1724 r.) i 23 listopada / 6 grudnia (rocznica śmierci). (ur. 30 maja 1220 r. w Perejasławiu Zaleskim, zm. 14 listopada 1263 r. w Grodźcu) - książę Nowogrodu Wielkiego od 1236 r., wielki książę włodzimierski z dynastii Rurykowiczów. Syn Jarosława II, wnuk Wsiewołoda III Wielkie Gniazdo.
Gdy miał piętnaście lat, jego ojciec - Jarosław Wsiewołodowicz mianował syna księciem Nowogrodu i wyjechał do Kijowa. Tymczasem ze wschodu nadciągały ordy tatarskie, na zachodzie coraz większe zagrożenie stwarzali Krzyżacy, pragnący "przechrzcić" Ruś na wiarę rzymskokatolicką, a z północy zaczęli zagrażać Szwedzi. Pokonał ich w roku 1240 r. nad Newą, stąd wziął się jego przydomek. W 1242 r. zwyciężył Niemców i wyzwolił miasto Psków oraz odniósł słynne zwycięstwo nad wojskami zakonu kawalerów mieczowych na zamarzniętym jeziorze Pejpus (Czudzkim), co zapobiegło ich ekspansji na ziemie ruskie.
Następnie pokonał najeżdżające Ruś wojska litewskie. Będąc doskonałym dyplomatą jednocześnie zawierał z Tatarami okresowe porozumienia. W 1249 r. przyjął tytuł księcia kijowskiego, a w 1252 r. - wielkiego księcia włodzimierskiego.
W 1263 r. złożył śluby zakonne i przyjął imię Aleksy. 14 listopada tego samego roku zmarł, a jego ciało spoczęło we Włodzimierzu nad Klaźmą. W 1724 r. przewieziono je do Ławry Aleksandra Newskiego w Petersburgu, gdzie znajduje się do dnia dzisiejszego.
W 1547 r. został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny.
— Grzegorz Bajko
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.