Obchody święta Zaśnięcia Bogarodzicy w Starosielcach

Aby Przenajświętsza Bogarodzica, która „rodząc zachowała dziewictwo, a w swym zaśnięciu nie porzuciła świata” otaczała wszystkich swą matczyną opieką przez nadchodzący rok szkolny i akademicki oraz rozpoczynający się wkrótce rok liturgiczny.

Tymi słowami powitano w dniu święta Zaśnięcia Bogarodzicy biskupa Grzegorza w cerkwi w Starosielcach. W przeddzień święta, całonocnemu czuwaniu przewodniczył ks. Włodzimierz Cybuliński w asyście zgromadzonego duchowieństwa. Podczas nabożeństwa wyniesiono na środek cerkwi całun przedstawiający Bogarodzicę. Oprócz Matki Bożej, przy łożu skupiają się aniołowie oraz dwie grupy apostołów, przy czym spośród dwunastu nie ma apostoła Tomasza. Wśród nich jest za to apostoł Paweł.

28 sierpnia, uroczystości związane ze świętem rozpoczęto o godzinie 9.00 tradycyjnym poświęceniem wody przy wschodniej ścianie świątyni. Do niedawna widniał na niej fresk ukazujący Bogarodzicę. W tym roku podjęto działania konserwatorskie zaś zniszczone malowidło wkrótce zostanie pokryte mozaiką.

Boską Liturgię celebrował biskup Grzegorz w asyście duchownych z okolicznych parafii oraz parafian i przybyłych na uroczystości gości. Podczas nabożeństwa śpiewały dwa chóry: dziecięco-młodzieżowy pod dyrekcją Anny Pietruczyk oraz parafialny pod kierownictwem Krzysztofa Stepaniuka.

W homilii po przeczytaniu Ewangelii ks. Anatol Konach zwrócił szczególną uwagę na pojawiające się w Starym Testamencie praobrazy Bogarodzicy, która poprzez narodzenie Chrystusa stała się łączniczką nieba i ziemi. Dzięki temu nieustannie pomaga nam i chroni w trudnych momentach życia.

Po procesji, która zakończyła uroczystości, poświęcono kwiaty, zioła i makówki symbolizujące płody rolne. Wszystkich zgromadzonych pozdrowił biskup supraski Grzegorz. Ekscelencja zaznaczył, że grób Bogarodzicy nie jest martwy, lecz żywy. Nie ma tu rozkładu, bo tryska z niego życie. Tym życiem jest Chrystus – Bóg, który przyszedł na świat zbawić wszystkich ludzi. Matka Boża jest zatem wstawienniczą całego rodu ludzkiego przed swoim Synem. Jest źródłem życia i prawdziwej mądrości. Biskup zwrócił się także do dzieci i młodzieży, które wkrótce rozpoczynają nowy rok szkolny: człowiek, który poznaje tylko mądrości świata i skupia na tym, aby wzbogacić jedynie swój intelekt, a nie zna Chrystusa, jest głupcem. Powinniście uczestniczyć w lekcjach religii wzorem Bogarodzicy, która swoją edukację pobierała w świątyni, zaskarbiła sobie łaskę Ducha Świętego. W cerkwi bowiem był jej uniwersytet.

Na koniec biskup Grzegorz wręczył Stefanowi Kozłowskiemu, staroście cerkiewnemu, metropolitarne odznaczenie za wieloletnią pracę na rzecz parafii. Ks. Jan Troc, proboszcz cerkwi pw. Zaśnięcia NMP w Starosielcach, podziękował staroście za jego trud, oddanie i prace wręczając na pamiątkę ikonę św. Stefana.

Zaśnięcie Bogarodzicy jest ostatnim dwunastym wielkim świętem kończącym rok liturgiczny. Zostało ustanowione w IV-V w., zaś maryjny charakter otrzymało później. Na początku centralną postacią święta był Chrystus czego dowody znajdujemy w ikonografii. W centrum przedstawienia znajduje się - stojący przy łożu Swej Matki - Zbawiciel, trzymający w dłoniach (najczęściej tylko w lewej dłoni) Jej duszę w postaci niemowlęcia w powijakach (prześcieradło pogrzebowe). Zwykle spogląda na ciało swej Matki, spoczywające na ozdobnym łożu (marach). Chrystus przybył po duszę Marii w otoczeniu aniołów, ze wspaniałością równą Przemienieniu.

Teksty święta podkreślają szczególną formę odejścia Przenajświętszej Bogurodzicy ze świata. W kościele prawosławnym śmierć Matki Bożej określa się mianem zaśnięcia i jak głoszą słowa troparionu: w zaśnięciu świata nie porzuciłaś, Bogurodzico. Odeszłaś bowiem do życia, Matką będąc życia, i Twymi modlitwami wybawiasz od śmierci dusze nasze.

Zdjęcia: autor

— Marta Tomczuk