Obmycie nóg - Wielki Czwartek w Katedrze

Obrzęd obmycia nóg dokonuje się w Wielki Czwartek. Wygląda to następująco. Tuż po liturgii Metropolita, symbolizujący Chrystusa podczas Ostatniej Wieczerzy i 12 duchownych, symbolizujących Apostołów wychodzą na środek świątyni. Metropolita, do czytanych słów ewangelii „Wiedząc, iż Ojciec wszystko dał mu w ręce i że od Boga wyszedł i do Boga odchodzi, wstał od wieczerzy, złożył szaty a wziąwszy prześcieradło przepasał się.” (J 13, 3-4) zdejmuje szaty liturgiczne i przepasuje się ręcznikiem. Wraz z czytaniem dalszego fragmentu ewangelii metropolita bierze miskę, nalewa doń wody, podchodzi kolejno do 12 duchownych i myje im nogi, a następnie wyciera ręcznikiem, którym jest przepasany. Ostatni z duchownych symbolizuje św. Piotra, który powiedział do Chrystusa: „Panie, Ty miałbyś umywać nogi moje?” Na co Chrystus odpowiedział „Co ja czynię, ty nie wiesz teraz, ale się potem dowiesz”. Na co Piotr: „Przenigdy nie będziesz umywał nóg moich” A Jezus: „Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze mną”. Podobny dialog odbywa się między duchownym, a metropolitą. Następnie Metropolita ubiera się z powrotem w szaty liturgiczne i wszyscy wracają do ołtarza. Obrzęd obmycia nóg jest znakiem pokory, którą wykazał Chrystus wobec swoich uczniów. Szczególnie znamienne ą tu słowa: „Jeśli tedy Ja, Pan i Nauczyciel umyłem nogi wasze, i wy winniście sobie nawzajem umywać nogi. Albowiem dałem wam przykład, byście i wy czynili, jak Ja wam uczyniłem. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Sługa nie jest większy nad pana swego ani poseł nie jest większy od tego, który go posłał” (J 13, 14-16).

Obrzęd obmycia nóg jest ważną częścią liturgii Wielkiego Czwartku. Jest to dzień wspomnienia Ostatniej Wieczerzy i ustanowienia Eucharystii. Jednocześnie w tym dniu przygotowuje się św. Dary dla chorych.

fot. Jarek Biryłko

— Anna Siegień