Orędzie Paschalne Soboru Biskupów PAKP

Orędzie Paschalne Świętego Soboru Biskupów Świętego Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego do czcigodnego duchowieństwa, miłujących Boga mnichów i wszystkich wiernych Jego dzieci

„Zmartwychwstania dzień! Rozjaśnijmy twarz, narody! Pascha Pańska, Pascha! Ze śmierci do życia, i z ziemi do nieba, Chrystus Bóg nas wiedzie, hymn zwycięstwa nucących” (hirmos 1 pieśni kanonu Paschy)

CHRYSTUS ZMARTWYCHWSTAŁ!

Corocznie na przestrzeni ponad dwóch tysięcy lat, w ten dzień nazwany „dniem świętym” (hirmos 8 pieśni kanonu Paschy), gdy Najwyższy Bóg pozwala nam świętować chwalebne i zbawcze Swoje Zmartwychwstanie, Kościół święty wzywa: „Przyjdźcie, wszyscy wierni, pokłońmy się świętemu Zmartwychwstaniu Chrystusa, oto bowiem przez krzyż nadeszła radość dla całego świata” (ikos paschalny).

Nastała niewypowiedziana, powszechna radość, która zgodnie z proroctwem starotestamentowym powinna stać się radością wszystkich ludzi i całego stworzenia.

Chrystus Zmartwychwstał! i światłość w ciemności świeci, i ciemność jej nie ogarnęła, aby wszyscy uwierzyli, że On jest prawdziwą Światłością, która oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat (J 1, 5. 9).

Chrystus Zmartwychwstał! i my wszyscy stajemy się uczestnikami życia Kościoła – Jego Jednego Ciała i trwamy w jedności i radości z Nim – Zwycięzcą śmierci (Ef 4, 1-6).

Chrystus Zmartwychwstał! – to niepowtarzalny cudowny fakt w życiu świata, a przede wszystkim całej ludzkości. Fakt ten odróżnia chrześcijaństwo od wszystkich innych religii i światopoglądów.

Chrystus Zmartwychwstał! – co napełnia sens życia ludzkiego, przekonując o prawdziwości wiary. Zmartwychwstanie Chrystusa stało się największym cudem ze wszystkich cudów, autentyczną prawdą i autentycznym dowodem wszechmocy Bożej. Chrystus w swoim Zmartwychwstaniu objawił się jako Syn Boży w mocy, w duchu uświęcenia przez Zmartwychwstanie (Rz 1, 4).

W ten sposób On, Zbawiciel świata, nasz Jezus umarł, ale i Zmartwychwstał: On zasiadł po prawicy Ojca, On i za nami oręduje (Rz 8, 31). On znajduje się w centrum życia Kościoła, dlatego Kościół głosi prawdę Zmartwychwstania nie tylko w okresie paschalnym, ale w każdą niedzielę, która jest pamiątką Zmartwychwstania. Tej prawdy, radości i nadziei nikt nie może odebrać prawosławnym. Została ona dana przez Samego Boga i dlatego dla każdego, kto z wiarą przyjmuje Zmartwychwstanie Chrystusa, staje się ono najważniejszym faktem w jego życiu.

Drodzy Bracia i Siostry! Pascha Chrystusowa jednoczy w sobie przeszłość, teraźniejszość i przyszłość: „Wczoraj byłem, Chryste, pogrzebany z Tobą, a dzisiaj powstaję z Tobą powstającym, wczoraj z Tobą na krzyżu, a dzisiaj, o Zbawco, uwielbij mnie z sobą w Twym świętym królestwie” (3 pieśń kanonu Paschy, troparion 2).

Do wejścia we wspólnotę z tą radością wzywają nas „weselące się niebiosa i radująca się ziemia”. Ta radość ogarnia cały świat, widzialny i niewidzialny, „albowiem Chrystus, radość nasza, Zmartwychwstał”.

Nasz Pan żyje! Nie pozostała w otchłani dusza jego, ani ciało jego nie ujrzało zniszczenia (Dz 2, 31). W Zmartwychwstaniu Chrystusa jest umocnienie naszej wiary, bowiem jeśli Chrystus nie Zmartwychwstał, to daremna jest wiara nasza (1 Kor 15, 14). Żyje Chrystus! My żyjemy nie tylko dla ziemi, ale i dla nieba, dla wieczności.

Swoim Zmartwychwstaniem Zbawiciel ożywił świat dla nowego życia, aby wszystkie narody w Niego uwierzyły (J 1, 12). Św. Jan Chryzostom mówi: Zmartwychwstanie Chrystusa wygasza ognistą gehennę, umiera robak, otchłań jest przerażona, diabeł popada w rozpacz, grzech zostaje uśmiercony, złe duchy są pokonane, a ci, którzy pochodzą z ziemi, wbiegają na niebiosa, będący w otchłani zostają wyzwoleni z więzów diabła i przybiegając do Boga mówią: Gdzie twoje zwycięstwo, śmierci? (1 Kor 15, 53). Wiele narodów współczesnego świata żyje tym zwycięstwem. Ono wnosi w ich życie nową moc, nowe promienie łaski, które oświecają ich codzienne wysiłki.

Bracia i Siostry! Czym zostaliśmy naznaczeni my, członkowie naszego świętego Kościoła prawosławnego, w bieżącym roku?

Rok 2008 jest naznaczony wspomnieniem niszczenia cerkwi prawosławnych siedemdziesiąt lat temu. W latach 1938 i 1939 Kościół Prawosławny w Polsce dotknęło prześladowanie, skierowane jeśli nie na pełną jego likwidację, to na znaczące osłabienie. Na Chełmszczyźnie i Podlasiu w krótkim czasie zniszczono około dwustu cerkwi, wiele zamieniono na świątynie innych wyznań. Majątek prawosławny został rozgrabiony lub przejęty. Mówił o tym w Sejmie 6 lipca 1938 roku poseł M. Wołkow. Natomiast Święty Sobór Biskupów w swoim liście z 8 kwietnia 1938 roku pisał: „Bądźcie mężni w Panu, ojcowie, bracia i siostry. Czuwajcie, pasterze Kościoła, albowiem dni są złe. Wytrwajcie w wierze do końca, umiłowane Dzieci, powierzone naszej trosce”.

Ówczesny episkopat widząc profanację świątyń prawosławnych, pytał: „Za co to wszystko? W imię czego dopuszcza się przeciwko nam takie ataki i niesprawiedliwość? Przecież na Lubelszczyźnie spokojnie żyje 250 tysięcy polskich obywateli, których przodkowie od wieków byli prawosławnymi”.

Bracia i Siostry! Nas już miało nie być, a my jesteśmy! Nie bacząc na wszystko – żyje Pan! Żyje nasz Kościół! Żyjemy także my! Kościół jest naszą radością, jest naszym Przewodnikiem po szalejącym morzu życia. Kościół jest naszą Matką, w Niej nasze umocnienie i zbawienie. „Umocnij, Boże, świętą prawosławną wiarę i prawosławnych chrześcijan”. „Umocnienie mających w Tobie nadzieję, umocnij, Panie, Kościół, który nabyłeś najdroższą Twoją krwią”.

Drodzy Ojcowie, Mnisi, Bracia i Siostry! Wszystkich Was serdecznie pozdrawiamy ze świętem świąt, Świętą Paschą.

Niech Zmartwychwstały Pan da wszystkim wszechmocne błogosławieństwo na duchowe wysiłki ku dobru Świętego Kościoła.

Starcom i chorym niechaj da moc, siłę i uleczenie; wdowom i sierotom – pomoc i ulgę; małżonkom – miłość i zgodę, radość w dzieciach; młodzieńcom i dziewczętom – czystość i cnotliwość, sukcesy w zdobywaniu wiedzy; dzieciom anioła stróża, opiekę i obronę.

A wszystkich nas niech Zmartwychwstały Pan umocni w wierze w Niego, nadziei i miłości do Boga oraz bliźnich, abyśmy mogli wraz z aniołami zaśpiewać: „Zmartwychwstanie Twoje, Chryste Zbawco, aniołowie śpiewają na niebiosach, i nas na ziemi uczyń godnymi, czystym sercem Ciebie sławić”.

PRAWDZIWIE ZMARTWYCHWSTAŁ CHRYSTUS!

Z Bożego miłosierdzia, pokorni: + Sawa, Metropolita Warszawski i całej Polski + Szymon, Arcybiskup Łódzki i Poznański + Adam, Arcybiskup Przemyski i Nowosądecki + Jeremiasz, Arcybiskup Wrocławski i Szczeciński + Abel, Arcybiskup Lubelski i Chełmski + Miron, Biskup Hajnowski + Jakub, Biskup Białostocki i Gdański + Grzegorz, Biskup Bielski + Jerzy, Biskup Siemiatycki + Paisjusz, Biskup Piotrkowski

Pascha Chrystusowa 2008 r. Miasto stołeczne Warszawa

— oprac. Stefan Dmitruk