Poświecenie kamienia węgielnego w Bobrownikach

W piątek, 27 października, biskup białostocki i gdański Jakub w asyście licznie zgromadzonego duchowieństwa dokonał poświęcenia kamienia węgielnego pod nowobudowaną świątynię Zmartwychwstania Pańskiego na cmentarzu w Bobrownikach - teren parafii prawosławnej w Mostowlanach.

Na uroczystości przybyło wielu wiernych z okolicznych wsi, aby być świadkami tego pamiątkowego wydarzenia. Obecny był wójt gminy Wiesław Kulesza, dyrekcja szkoły podstawowej i gimnazjum, proboszcz parafii rzymskokatolickiej w Gródku, komendant Straży Granicznej oddziału w Bobrownikach z funkcjonariuszami, architekt dr Jerzy Uścinowicz oraz sponsorzy.

Biskup Jakub w słowie do zebranych podkreślił, że jest to wielka radość dla całej Cerkwi, ale przede wszystkim dla tych, którzy podjęli się budowy, dla proboszcza i mieszkańców wsi Bobrowniki. Bo to oni najczęściej będą wznosić swoje modlitwy w tej świątyni.

Władyka podziękował wszystkim, którzy przyczynili się do powstawania kapliczki; w pierwszej kolejności proboszczowi – ks. Romanowi Kiszyckiemu i parafianom - bo to była ich inicjatywa, sponsorom, których wsparcie jest niezbędne, władzom, za możliwość i pozwolenia na budowę. Prosił Straż Graniczną, by strzegła to uświęcone miejsce, które Bóg wybrał na mieszkanie dla siebie. Na zakończenie do przybyłych zwrócił się proboszcz dziękując za przybycie wszystkim wiernych, delegacjom oraz sponsorom.

Zgodnie z projektem architekta dr Jerzego Uścinowicza - dolna część cerkwi będzie zbudowana z kamienia, górna zaś z bali drewnianych.

„Panie Boże nasz, któryś zechciał na miejscu tym oraz na tym położonym kamieniu i w imię Twoje błogosławionym założyć dla siebie cerkiew – sam ofiarujących twoje od twoich w czas wznoszenia świątyni budowanej ku chwale Twojej na cześć i pamiątkę Zmartwychwstania Pańskiego, okazawszy (im) miłościwie przychylność, obfitością Twoich dóbr niebieskich i ziemskich wynagrodź. A wszystkim, którzy przy budowie oraz wykonaniu cerkwi tej pomagają, zdrowie ciała i duszy daruj; budowniczych umocnij, zachowując (ich) niedostępnych dla wszelkiego zła; fundamenty zaś te zachowaj niezniszczalne oraz niezachwiane, a świątynię tą Twoją pozwól ukończyć szybko, abyśmy w niej nieustannie w przewielebnych pieśniach oraz hymnach sławy, a także bezkrwawych ofiarach sławili i wychwalali Ciebie, Jedynego Prawdziwego Boga naszego. Albowiem Tobie należy się wszelka chwała, cześć i uwielbienie: Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.”

— Marta Łuksza