Pożegnanie ks. mitrata prof. dr hab. Rościsława Kozłowskiego

1 października br. w cerkwi parafialnej św. Mikołaja w Radomiu odbyły się uroczystości z okazji 14-lecia konsekracji świątyni radomskiej parafii oraz pożegnanie ks. Rościsława Kozłowskiego, długoletniego proboszcza.

Uroczystościom przewodniczył arcybiskup łódzki i poznański Szymon, w asyście licznie przybyłego duchowieństwa. Z okazji jubileuszu abp Szymon wręczył ks. Rościsławowi order św. Marii Magdaleny II stopnia z ozdobami przyznany przez Sobór Biskupów PAKP, dziękując jubilatowi za ponad 22-letnie duszpasterzowanie oraz wielki trud włożony w budowę i upiększenie świątyni parafialnej. Arcybiskup Szymon z nieukrywaną radością i wzruszeniem mówił także o tych, którzy przez wiele lat bezinteresownie wspierali ks. proboszcza w tym wielkim dziele – jego matuszce Oldze Kozłowskiej oraz Włodzimierzu i Lubie Minajew.

Na uroczystości przybyli także prezydent Radomia gen. Zdzisław Marcinkowski, wiceprezydent Krzysztof Gajewski oraz kierownik delegatury Wojewódzkiego Oddziału Służby Ochrony Zabytków, Marek Figiel.

Ksiądz mitrat prof. dr hab. Rościsław Kozłowski, urodził się 25 marca 1936 roku w Przechodach k. Białegostoku w rodzinie Mikołaja i Wiery z domu Grzybek. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Królowym Moście wstąpił do Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie. Po ukończeniu seminarium w 1955 r. został delegowany przez władze Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego na studia teologiczne do Moskiewskiej Akademii Duchownej (Zagorsk, ZSRR – obecnie Siergijew Posad), które ukończył w 1959 r. ze stopniem naukowym Kandydata Teologii za pracę z dziedziny historii prawosławnej diecezji warszawskiej w latach 1834-1875. Został pozostawiony przy tejże akademii na roczne studia aspiranckie, na zakończenie których i napisał pracę pt. „Prawosławna nauka o Kościele” (1960).

Po powrocie do kraju, we wrześniu 1960 roku został mianowany na profesora – wykładowcę Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie i wychowawcę Internatu Metropolitalnego; tę funkcję pełnił do września 1961 r., natomiast wykładowcą seminarium jest do dnia dzisiejszego. W 1962 r. zawarł związek małżeński z Olgą Kondraciuk. Ma dwie córki: Annę i Neonilę. 14 marca 1965 roku został wyświęcony na diakona, a 4 kwietnia tegoż roku na prezbitera. 13 września 1965 r. mianowany został dodatkowo na stanowisko wikariusza parafii św. Jana Klimaka w Warszawie na Woli, sprawował tę funkcję do stycznia 1970 roku. W latach 1969-1977 pełnił funkcję zastępcy Dziekana Okręgu Warszawskiego oraz p.o. Dziekana; w latach 1970-1976 był proboszczem parafii prawosławnej w Stanisławowie k. Modlina, dojeżdżając z Warszawy.

W latach 1966-1970 pełnił również funkcję dyrektora Internatu Metropolitalnego w Warszawie, zaś w latach 1970-1974 dodatkowo pełnił funkcje sekretarza Prawosławnego Seminarium Duchownego. 20 listopada 1974 r. został mianowany rektorem tegoż seminarium i funkcję tę pełnił do 1 września 1977 r.

Od 1963 r. pracuje nieprzerwanie w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie (ChAT), najpierw jako prowadzący wykłady zlecone z liturgiki, a od października 1966 r. jako asystent, następnie starszy asystent przy Katedrze Prawosławnej Teologii Dogmatycznej i Moralnej. Po obronie pracy doktorskiej na temat: „Koncepcja Kościoła w myśli teologicznej Mikołaja Afanasjewa” w 1985 r. został adiunktem w ChAT. Po napisaniu pracy habilitacyjnej nt. „Rosyjska eklezjologia prawosławna w XIX-XX wieku” i złożeniu kolokwium habilitacyjnego w 1988 r. został mianowany docentem i kierownikiem Katedry Prawosławnej Teologii Praktycznej, a w 1991 r. – profesorem nadzwyczajnym w ChAT, którą to funkcję pełni do dnia dzisiejszego. 23 marca 1984 r. został mianowany proboszczem parafii prawosławnej św. Mikołaja w Radomiu, gdzie w latach 1986-1992 podjął się trudu wybudowania cerkwi parafialnej.

Dekretem z dnia 30 września 2006 r. prawosławny arcybiskup łódzki i poznański Szymon, przeniósł ks. Rościsława w stan spoczynku, jednocześnie z dniem 1 października 2006 r. ustanowił go rezydentem przy radomskiej parafii.

Księdzu profesorowi składamy najserdeczniejsze życzenia obfitych łask Bożych, wciąż dobrego zdrowia, radości i wszelkiej pomyślności na Mnogaja Leta!

— ks. Tomasz Rubczewski