Prace remontowe w Koniecznej

Cerkiew pod wezwaniem św. Bazylego Wielkiego w Koniecznej zlokalizowana jest przy głównej drodze Gładyszów - Konieczna, 500 metrów od byłego przejścia granicznego ze Słowacją. Zwraca uwagę swoją oryginalną architekturą, niespotykaną na terenie Łemkowszczyzny. Wewnątrz znajduje się piękny ikonostas, sprowadzony na początku XX w. z Drohobycza.

Pierwsza, pewna wiadomość o istnieniu Koniecznej pochodzi z 1581 r. W 1629 r. określano ją jako królewszczyznę pod nazwą „konieczna cerkiew”. Rozpoczęcie budowy współczesnej cerkwi miało miejsce w 1903 roku, prace zakończono w 1907 r. W 1938 roku wykonano skromną polichromię ścian. Od 1947 roku, czyli od chwili wysiedlenia mieszkańców Łemkowszczyzny, cerkiew stała pusta. W 1952 zapadła decyzja o jej rozbiórce, ostatecznie zaniechano jednak tego planu. Świątynia zaczęła stopniowo popadać w ruinę, stała przez kilka lat bez drzwi i okien.
W latach 1957-1958 zaczęły powracać z wygnania pierwsze rodziny łemkowskie. Wśród pierwszych były rodziny Szmajdów, Bołdysiów, Dyczków, Ksenyczów, Suchowackich, Hyrów i Szewczyków. W 1969 roku na prośbę mieszkańców reerygowano parafię prawosławną. Od tego roku zaczęły się remonty cerkwi, które trwają do dziś. Pierwszy gruntowny remont objął malowanie świątyni wewnątrz (wtedy proboszczem był ks. Andrzeja Jakimiuk). W kolejnych latach pomalowano dach, wymieniono okna, drzwi i podwaliny, przeprowadzono konserwację ścian na zewnątrz.

W 2004 roku burza poważnie uszkodziła dachowe pokrycie. W 2007 roku wykonano instalację odgromową, a w ostatnich dwóch latach wymieniono wszystkie okna w cerkwi. Prace te mogły być wykonane dzięki pomocy Małopolskiego Urzędu Marszałkowskiego oraz wójta gminy Uście Gorlickie Dymitrowi Rydzaniczowi. W tym roku trwają prace przy elewacji i wymianie pokrycia dachowego z blachy ocynkowanej na miedzianą. Małą społeczność konieczniańską, liczącą zaledwie 10 rodzin, nie stać byłoby na tak kosztowne prace. Z pomocą przyszły … nietoperze, które ulubiły sobie poddasze świątyni, tworząc sobie tam swój dom. Polskie Towarzystwo Przyjaciół Przyrody "pro Natura", opiekujące się nietoperzami w całej Polsce, zdobyło środki finansowe z unijnych funduszy, za które parafia może wymienić na dachu blachę ocynkowaną na miedzianą. Prace te, oprócz zabezpieczenia cerkwi, mają także umożliwić dalsze korzystanie przez podkowce małe ze schronienia na poddaszu świątyni.

Nad sprawnym przebiegiem prac czujnie czuwa proboszcz parafii - ks. Arkadiusz Barańczuk.

— ks. Arkadiusz Barańczuk