Rocznik diecezjalny

Niemal w połowie 2007 roku ukazał się trzeci z kolei „Rocznik Prawosławnej Diecezji Wrocławsko-Szczecińskiej” za 2006 rok. Jak się wydaje, czasopismo to już na trwałe wpisało się do listy cyklicznych publikacji naszej Cerkwi. Co cieszy – z roku na rok jego objętość jest coraz większa, bez szkody dla treści merytorycznych.

Zasadniczą część rocznika tradycyjnie zajmują artykuły dotyczące różnych zagadnień natury teologicznej i historycznej (w tym numerze z wyraźnym uszczerbkiem dla historii). Całość otwiera artykuł arcybiskupa wrocławskiego i szczecińskiego Jeremiasza na temat „Państwo a Kościół prawosławny po unii brzeskiej”. Kolejne teksty dotyczą: sakramentów (o. archim. dr Paisjusz /Marytniuk/), różnych aspektów dialogu religijnego (ks. dr Piotr Nikolski), rozumienia wiary z perspektywy ludzi nauki (ks. Artur Aleksiejuk), zachowania się w cerkwi (ks. Sławomir Sorokanycz), czci oddawanej świętym relikwiom (Mirosława Dubec), latynizacji unickich ksiąg liturgicznych (ks. Dariusz Ciołka). Znajdują się tu również trzy teksty pióra Anny Rydzanicz dotyczące wydarzeń tragicznych (pożar cerkwi w Komańczy) i radosnych (jubileusz powołania do życia parafii świętych Cyryla i Metodego we Wrocławiu oraz 50-lecie święceń kapłańskich ks. Włodzimierza Kochana), wydarzeń z życia diecezji oraz tekst pióra Szymona Krzyszczuka o 40-leciu święceń kapłańskich ks. Eugeniusza Cebulskiego.

Poszczególne artykuły przeplatane są wstawkami fotograficznymi, co czyni rocznik bardziej atrakcyjnym i miłym dla oka.

Drugą część czasopisma stanowią różnego rodzaju materiały, dotyczące bieżącego życia diecezji wrocławsko-szczecińskiej, w tym m.in.: dosyć szczegółowa kronika z życia diecezji w 2006 roku, dział służbowy i nagrody diecezjalne za ten rok, dwa nekrologi, tzw. „zrzuty” stron internetowych z terenu diecezji (dokładnie te same, co w poprzednim roczniku) oraz aktualny wykaz adresowy diecezji.

Po raz kolejny z przyjemnością można zachęcić do lektury rocznika. Nie przeszkadzają temu pewne niewielkie niedoskonałości składu komputerowego (np. „nekrologowe” ramki wokół fotografii nie tylko pogrzebowych). Ubolewać jedynie można, że w dobie odrodzenia kanonicznej ikony, na okładce rocznika znalazło się niekanoniczne przedstawienie św. Trójcy. Wypada życzyć współredaktorom rocznika – braciom: ks. Andrzejowi Dudrze i Stefanowi Dudrze wytrwałości i Bożej pomocy w pracy nad kolejnymi rocznikami.

— Jarosław Charkiewicz