Sobór św. Jana Chrzciciela - kazanie

Znajdujemy się w okresie, kiedy uroczyście obchodzone jest święto Chrztu Pańskiego, zwane również Objawieniem Świętej Trójcy. Z wydarzeniem tym nierozerwalnie związane jest imię wielkiego proroka – św. Jana Chrzciciela. Każdego roku na początku lata cieszymy się ze święta narodzin tego świętego, zaś na początku jesieni przeżywamy jego męczeńską śmierć – ścięcie głowy. 7/20 stycznia natomiast święta Cerkiew wzywa nas, aby modlitewnie wychwalać Wielkiego Proroka i Chrzciciela Pańskiego Jana, nazywając ten dzień Soborem św. Jana Chrzciciela

Nadejście św. Jana Chrzciciela zostało przepowiedziane przez proroka Izajasza, który mówił o Janie, że przyjdzie on, aby przygotować drogę Mesjaszowi. Według słów ewangelisty Łukasza narodzenie św. Jana Chrzciciela było przyjęte przez ludzi z radością i nadzieją na zbliżające się zbawienie.

Sam Jezus Chrystus mówi o Janie, iż ze wszystkich ludzi urodzonych na ziemi jest największy. Całe jego życie poświęcone było wyrzeczeniom i nieustannej walce ze złem i niesprawiedliwością. Całe jego życie to surowy post i nieustanna modlitwa. Ubierał się tylko w to, co niezbędne, przykrywając swe ciał skórą z wielbłąda. Żywił się zaś tylko miodem dzikich pszczół i szarańczą. Św. Jan Chrzciciel prowadził życie z dala od ludzkich osad i w ten sposób przygotowywał siebie do wielkiej misji, którą było przygotowanie ludzkich serc i dusz do przyjęcia Mejsasza – Syna Bożego – Jezusa Chrystusa.

Bóg wybrał na Wielkiego Proroka, głoszącego przyjście Mesjasza, właśnie św. Jana – silnego duchem, Anioła na ziemi, jutrzenkę niezachodzącego Słońca, głos wołającego na pustyni. Św. Jan z całą siłą głosi pokutę. Porażającymi słowami zwraca uwagę i upomina ludzi w ich grzechach i nieprawościach. Tak samo prostych, jak i tych uczonych, wszystkich którzy wyrazili skruchę chrzci, omywając ich grzechy w wodach Jordau. Jest on tym, który ukazuje ludziom ich nieprawości i przyjmuje męczeńską śmierć za prawdę.

W ikonografii Cerkiew przedstawia św. Jana m.in.. na ikonie Deisis. Razem z Bogarodzicą stoi on przed Zbawicielem – Jezusem Chrystusem – i modli się nieustannie za ludzi i za cały świat. Jest on ostatnim prorokiem Starego Testamentu i pierwszym prorokiem-męczennikiem Nowego Testamentu, a jednocześnie nabliższym przyjacielem Jezusa Chrystusa.

Gdy czcimy pamięć jakiegoś świętego, gdy wspominamy jakieś wydarzenie i modlitewnie wysławiamy świętych – to tym samym nie tylko wyrażamy wobec nich szacunek, oddajemy im cześć, ale staramy się postępować tak, jak dany święty, albo stosować jego naukę w swoim życiu. Najlepszym darem dla danego świętego jest nasze upodabnianie się do jego życia.

Czymże możemy naśladować tak wielkiego proroka, jakm jest św. Jan Chrzciciel? Przede wszystkim prośmy go o modlitewne wstawiennictwo, a w swoim doskonaleniu duchowym wgłębiajmy się w życie, postępowanie i świętość Jana Chrzciciela. Nie możemy być aniołami w ciele, albowiem jesteśmy zbyt słabi. Nie możemy walczyć ze swymi grzesznymi myślami tak , jak walczył św. Jan żyjąc na pustyni. Będziemy jednak naśladować św. Jana wtedy, kiedy zaczniemy zwracać uwagę na swoje postępowanie, kiedy będziemy walczyć ze swoją pychą, dlatego że pycha poniża i gubi każdego człowieka. Walcząc z pychą powinniśmy naśladować pokorę św. Jana, albowiem pokora zbliża każdego człowieka do Boga.

We wszystkich ludzkich wysiłkach, które kierują nas do prawdy i dobra pomaga nam Łaska Boża i podtrzymuje wstawiennictwo świętych Pańskich. Prośmy więc, aby modlitwy i pomoc św. Jana Chrzciciela pomogły nam odrzucić wszelkie nieprawości i zbliżyć się do źródła światłości – tak, byśmy godnie wychwalali imię Trójświętego Boga, Który objawił się ludzkości na rzece Jordan, abyśmy razem stawiali sobie za przykład św. Jana Chrzciciela i postępowali według jego słów, pamiętając, iż do każdego z nas zbliża się Królestwo Boże. Wsłuchujmy się w jego nawoływania, wypełniajmy przykazania i nie zważając na trudności, zawsze postępujmy tak, jak naucza na św. Jan Chrzciciel.

źródło: "Wiadomości PAKP, nr 01/2009"

— ks. Mirosław Niczyporuk