Świętej Katarzyny w Zaleszanach

W dniach 6 i 7 grudnia w Żeńskim Domu Zakonnym w Zaleszanach bardzo uroczyście obchodzona była pamięć św. Katarzyny Aleksandryjskiej – patronki tego najmniejszego w Polsce prawosławnego monasteru. Jak co roku na nabożeństwa przybyli liczni pielgrzymi (z Białegostoku, Bielska Podlaskiego, Bociek), niektórzy przyszli z Bielska Podlaskiego na piechotę, mimo mroźnej pogody. Przyjechało wielu wiernych z bliższych i dalszych miejscowości. W przeddzień święta odbyło się całonocne czuwanie celebrowane przez dwunastu duchownych. W nocy o godz. 23ciej odsłużono akatyst do św. Katarzyny, a następnie od razu po nim pierwszą świąteczną liturgię. Prawie wszyscy obecni przystąpili do Eucharystii, co było najpiękniejszym zwieńczeniem modlitwy. 7 grudnia o godzinie 8mej dokonano małego poświęcenia wody i odsłużono akatyst do św. Katarzyny. O godzinie 10tej rozpoczęła się Boska Liturgia pod przewodnictwem o. Aleksandra Makala. W pięknej zimowej aurze odbyła się, także uroczysta procesja wokół tymczasowej skromnej cerkwi, która jako jedyna w Polsce poświęcona jest tej wielkiej świętej. Wszystkim przybyłym pielgrzymom i wiernym po każdym nabożeństwie podawana była gorąca zupa i herbata. Wspólny posiłek był też okazją do wymiany wrażeń, które w większości sprowadzały się do tego, że „kto przyjechał tu pierwszy raz, z pewnością przyjedzie po raz kolejny”. Należy również wspomnieć o licznie przybyłych na święto starszych i młodszych Katarzynach. To, co w szczególny sposób przyciąga ludzi do tej niewielkiej cerkwi i monasteru to wielka łaska św. Katarzyny – świętej, która z całego serca i duszy pokochała Chrystusa. Jej mądrość i uroda wprawiała w podziw wszystkich zacnych jej epoki, ale to, co sprawiło, że dostąpiła u Boga tak wielkiej łaski, to jej czystość i bezgraniczna miłość do swego jedynego oblubieńca – Chrystusa, za którego poniosła męczeńską śmierć. Wieliczajem tia, swiataja wielikomuczenice Ekatierino i cztim czestnaja stradanija twoja, jaże za Christa pretierpieła jesi. Wysławiamy Cię, święta wielka męczennico Katarzyno, i czcimy Twe prawe cierpienia, których za Chrystusa doświadczyłaś.

— s. Elżbieta (Niczyporuk)