Święto Ofiarowania Matki Bożej

21 listopada (4 grudnia n.st) Cerkiew obchodzi jedno z dwunastu wielkich świąt- Wwiedienije wo chram Prieswiatoj Bogorodicy (Wprowadzenie Matki Bożej do świątyni), inaczej Ofiarowanie Bogurodzicy.

W tym dniu, jak podaje Tradycja, święci rodzice Joachim i Anna wraz z rodziną przybyli do Jerozolimy, by wypełnić obietnicę złożoną Bogu- ofiarować swe jedyne dziecko na służbę Panu jako wyraz wdzięczności za otrzymane w jesieni życia potomstwo. Trzymając w dłoniach zapalone świece odprowadzili trzyletnią Bogurodzicę do pierwszego stopnia schodów prowadzących do świątyni. I dalej, jak podaje św. Hieronim: „Rodzice postawili młodą Marię na pierwszym ze stopni. I gdy zdjęli z Niej wierzchnie szaty, w których podróżowała i według zwyczaju przebrali w czyste, odświętne, Dziewica Pańska sama, nie podtrzymywana niczyją ręką, weszła po wszystkich stopniach tak (sprawnie), jakby była dorosła.” Arcykapłan Zachariasz, który wyszedł na spotkanie dziecka, prowadzony Duchem Świętym uczynił rzecz niezwykłą. Wprowadził Marię do miejsca „Świętego Świętych”, do którego nie tylko kobiety i dziewczęta, ale nawet kapłani nie mieli prawa wstępu. Sam zaś arcykapłan tylko raz do roku wchodził tam po to, by złożyć ofiary błagalne za siebie i cały lud.

Podkreślając ten fakt Tradycja wskazuje na podobieństwo Bogurodzicy do Arki Przymierza, która niegdyś z przy wielkiej radości całego narodu wprowadzona była właśnie do „Świętego Świętych”. Stąd też duża część tekstów liturgii tego dnia mówi o Arce, wskazując na nią jako na prototyp (proobraz) Matki Bożej. „Dziś wypełnienie pieczy Stworzyciela i zwiastowanie ludziom zbawienia. W świątyni Bożej świetliście Dziewica się zjawia I nadejście Chrystusa wszystkim zapowiada. Więc i my na Jej cześć zawołajmy- Bądź pozdrowiona, wypełnienie Bożego planu.” -tłum. aut.

Historia święta sięga co najmniej IV wieku, kiedy to wspomina o nim św. Hieronim i św. Grzegorz z Nyssy. Wśród chrześcijan Palestyny do dziś żywa jest pamięć o miejscu, na którym niegdyś wznosiła się cerkiew p/w Ofiarowania Matki Bożej, wzniesiona z polecenia św. cesarzowej Heleny.

Pamięć o „Wwiedieniju”- Ofiarowaniu przybliża nas do kolejnego wydarzenia, święta Narodzenia Chrystusa, bowiem od tego dnia, dnia Ofiarowania, w świątyniach rozlega się katawasia: „Christos rożdajetsia, sławitie Jeho”- „Chrystus się rodzi- wychwalajcie Go".

— ks. Mariusz Synak