Święto parafialne w Samborzu

Jedna z najmniejszych parafii na Dolnym Śląsku, parafia prawosławna w Samborzu, obchodziła 10 listopada święto swej patronki – Wielkiej Męczennicy Paraskiewy. Niewielka wieś w gminie Kostomłoty, leżąca na trasie Wrocław – Legnica, od 1954 roku dzięki staraniom ks. Stefana Bieguna posiada swoją cerkiewkę, która mieści się w poniemieckiej rzymskokatolickiej kapliczce domowej. Na nabożeństwa, które odprawiane są co drugą niedzielę uczęszcza około 15 osób. Są to Łemkowie pochodzący z Banicy i Czyrnej na Łemkowszczyźnie.

Hagiografia rozróżnia cztery święte o imieniu Paraskiewa. Pierwsza nazywana jest Paraskiewą Samarytanką. Była siostrą Samarytanki, z którą rozmawiał Zbawiciel. Obie poniosły męczeńską śmierć z dziećmi za czasów prześladowania przez cesarza Nerona. Druga to czcigodna męczennica Paraskiewa Rzymianka, która poniosła męczeńską śmierć w 143 r. na Sycylii za panowania Antoniusza Piusa. W 303 roku za czasów Dioklecjana męczeńską śmiercią umiera wielka męczennica Paraskiewa z Ikonium. Na przełonie X i XI w. żyje czcigodna Paraskiewa Serbska Petka, której święte relikwie dziś spoczywają w Rumunii w miejscowości Jass (dawne Podgorie).

Podczas Boskiej Liturgii w Samborze słowo do wiernych wygłosił ks. Bogdan Repeła, proboszcz parafii prawosławnej w Lubinie. Nawiązując do życia świętej męczennicy z Ikonium nawoływał on, aby Zbawiciel był w naszym życiu kimś najważniejszym oraz aby nasze plany i decyzje podejmowane były w kontekście zachowania wierności Jezusowi Chrystusowi i Jego Cerkwi.

„Jesienni” święci, a wśród nich św. wielki męczennik Dymitr z Tessalonik, św. wielka męczennica Paraskiewa z Ikonium oraz święci Kosma i Damian, stosunkowo dość często obierani byli za niebiańskich opiekunów świątyń na Łemkowszczyźnie. Fakt tak szeroko rozpowszechnionego kultu świętych szczególnie czczonych na terenach skąd przybyli święci bracia Cyryl i Metody, jest świadectwem żywego dziedzictwa cyrylo-metodiańskiego, którego wpływy docierały na tereny Karpat nawet na sto lat przed chrztem Rusi Kijowskiej.

— ks. Lubomir Worhacz