Święto św. Dymitra w Hajnówce

W dniach 7-8 listopada w Hajnówce w parafii p.w. św. Dymitra Sołunskiego odbyły się uroczystości z okazji święta patrona cerkwi.

Uroczystościom przewodniczył biskup hajnowski Miron w asyście wielu duchownych oraz licznie przebyłych na te święto wiernych. Homilię wygłosił ks. Jerzy Ignatowicz, który w swych słowach do licznie przybyłych parafian przypomniał żywot patrona parafii św. Dymitria. Uroczystości zakończyły się świąteczną procesją wokół cerkwi.

Do 1996r. w Hajnówce istniała jedna parafia Św. Trójcy. Migracja ludzi prawosławnych z okolicznych miejscowości stworzyła przesłanki do budowy nowych świątyń. Inicjatorem tego przedsięwzięcia był ówczesny hajnowski proboszcz ks. mitr. A. Dziewiatowski. Kupiono wówczas 30 arów ziemi przy ulicy Warszawskiej. Nadzór nad budową nowej świątyni powierzono ks. Jerzemu Ackiewiczowi. Z wyborem patrona nowej cerkwi nie było problemów. W Hajnówce od wielu lat istniała tradycja, że każda dzielnica ma swojego patrona. Tu patronem był i jest św. męcz. Dymitr Sołunski.

25 kwietnia 1995r. na miejscu budowy poświęcono krzyż, a już 3 czerwca metropolita Bazyli dokonał złożenia kamienia węgielnego. Już następnego dnia rozpoczęły się prace murarskie przy wznoszeniu murów cerkwi. 8 listopada 1996r. w dzień patrona cerkwi św. męcz. Dymitra metropolita Bazyli dokonał wyświęcenia dolnej cerkwi. Pierwsza zaś boska Liturgia była odprawiona już 8 stycznia 1996r. Budowa trwa już 9 lat. W chwili obecnej w nowej świątyni odbywają się już wszystkie nabożeństwa. Parafia już od dłuższego czasu żyje swoim rytmem wzbogacając swoim kolorytem barwy prawosławia w Hajnówce. Kościół Wschodni w nieco inne dni wspomina swych zmarłych, a jeden z nich, tzw. Dymitriewskaja Roditielskaja Subbota, tj. sobota poprzedzająca dzień św. Dymitra, przypada właśnie na początek listopada. W tym dniu w cerkwiach odbywają się uroczyste nabożeństwa żałobne w intencji naszych zmarłych, a szczególnie za tych, którzy oddali swe życie za wiarę i ojczyznę. To stara tradycja, ustanowiona z błogosławieństwa św. Sergiusza z Radoneża w 1380 roku, po zwycięskiej bitwie z Tatarami na Kulikowym Polu, właśnie w trosce o dusze poległych wojów.

Oto fragment modlitwy śpiewanej w "Dymitriewskuju Roditielskuju Subbotu" autorsta św. Andrzeja, biskupa Krety.

"Duszo moja, duszo moja, powstań, czemuż śpisz? Oto nadchodzi koniec, i zatrwożysz się. Przebudź się, aby oszczędził cię Bóg Chrystus, Który jest wszędzie i wszystko sobą wypełnia"

— Dariusz Anchimiuk