Święto Turkowickiej Ikony Matki Bożej

W dniach 19 – 20 lipca w Stauropigialnym Klasztorze św. Onufrego w Jabłecznej odbyły się obchody święta ku czci Turkowickiej ikony Matki Bożej.

Uroczystościom przewodniczył biskup piotrkowski Paisjusz w asyście namiestnika klasztoru archimandryty Atanazego, braci i kilku duchownych.
Podczas kazania biskup Paisjusz przypomniał historię ikony, jej cudowne odnalezienie i odzyskanie. Podkreślił rolę Bogarodzicy w akcie zbawienia ludzkości.

Po św. Liturgii odbyła się uroczysta procesja wokół soboru. Ekscelencja podziękował metropolicie Sawie, namiestnikowi, braciom, seminarzystom oraz wszystkim zebranym za przybycie na to święto, które obchodzone było w Jabłczyńskim klasztorze po raz osiemnasty. Nawiązał do bardzo pięknych słów apostoła Pawła:„jedni drugich brzemiona noście i w ten sposób spełnicie prawo Chrystusowe"(Gal 6;2).

Na zakończenie archim. Atanazy złożył słowa podziękowania władyce za to, że nie odmówił i przybył do Jabłecznej by razem wznieść modlitwy do Przenajświętszej Bogarodzicy.

Turkowicka Ikona Matki Bożej jest jedną z najbardziej czczonych ikon na Chełmszczyźnie i Podlasiu. Jej historia sięga XIV w.
W 1340 r. książę opolski Władysław objął w posiadanie zamek w Bełżcu. Około 1382 r. postanowił wywieźć stamtąd oraz z zamkowej cerkwi prawosławnej największe drogocenności. Wśród nich była Bełska (obecnie Częstochowska) Ikona Matki Bożej.
Po drodze zatrzymał się na odpoczynek w turkowickim zagajniku. Gdy książę chciał ruszyć w dalszą drogę, okazało się, że konie, które ciągnęły karetę, gdzie była ikona, nie chcą ruszyć. Wówczas wszyscy zrozumieli, że Bogarodzica chce, aby Jej ikona została na tym miejscu. Gdy wreszcie konie ruszyły, w miejscu, gdzie znajdowała się ikona pojawił się blask, który odzwierciedlił na płótnie wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem, bardzo podobny do Bełskiej (Częstochowskiej) Ikony Bogarodzicy. Wkrótce w tym miejscu wzniesiono męski monaster i nim umieszczono ikonę. Monaster został zamknięty przez unitów w 1789 r., i odrodził się w 1902 r. już jako żeński. W 1914 r. świętą ikonę ewakuowano wraz z mniszkami w głąb Rosji, gdzie ślad po niej zaginął. Z dalszych losów ikony wiadomo jedynie, że do 1941 r. znajdowała się w Kodniu pod Żytomierzem. Tymczasem w Turkowicach pozostała tylko wierna kopia tej ikony wykonana po rewolucji przez pisarza ikon z Hrubieszowa o nazwisku Ziń. W 1981 r. w zdewastowanej prawosławnej kapliczce cmentarnej znajdującej się na dziedzińcu Zespołu Szkół Rolicznych w Turkowicach, odnaleziono dwie ikony, z których jedna okazała się być wierną kopią słynnej Turkowickiej Ikony Matki Bożej. 15 lipca przeniesiono ją do cerkwi św. Mikołaja w Tomaszowie Lubelskim, a wiosną 1990 r. do Monasteru św. Onufrego w Jabłecznej, gdzie znajduje się do dziś, będąc jego największą, obok ikony patrona monasteru, świętością.

Historia ikony za:
www.lublin.cerkiew.pl/ikony_mb/turkowicka

— Marta Łuksza