Dzień Wprowadzenia do Świątyni Przenajświętszej Bogurodzicy to tradycyjnie również święto parafialne cerkwi, która znajduje się w budynku Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie.
Dzień Wprowadzenia do Świątyni Przenajświętszej Bogurodzicy to tradycyjnie również święto parafialne cerkwi, która znajduje się w budynku Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie. Dzień ten obchodzony jest tutaj szczególnie uroczyście i znany jest jako święto seminarium. Wtedy właśnie spotykają się tu seminarzyści, ich rodzice i goście, a także obecni i byli wykładowcy oraz absolwenci (często obecni kapłani), którzy z rozrzewnieniem wspominają lata studiów przy Paryskiej 27.
Podobnie było i w tym roku. Piątkowy wieczór, 3 grudnia, zgromadził wszystkich warszawskich seminarzystów i ich wykładowców, a także gości – rodziców, studentów innych warszawskich uczelni oraz znajomych, darzących sentymentem to miejsce i ludzi, którzy budują jego atmosferę. Nabożeństwu całonocnego czuwania przewodniczył metropolita Sawa, który nie zapomina o tym ważnym dla seminarium dniu. Obecni byli również: gospodarz świątyni, rektor PSD – ks. Jerzy Tofiluk, księża – ojcowie i dziadkowie seminarzystów, wykładowcy i wychowawcy, a także inni, emocjonalnie związani z tym miejscem kapłani.
Sobotnia Liturgia zgromadziła jeszcze więcej osób. Rozpoczęła się od chirotesji do stopnia lektora – błogosławieństwa na specjalną służbę przy nabożeństwach - udzielonego trzem studentom seminarium – Krzysztofowi, Pawłowi i Adrianowi.
W swym kazaniu, skierowanym do zebranych wiernych, metropolita powiązał ofiarowanie Bogurodzicy ze służbą kapłańską. Tak jak rodzice Marii – Joachim i Anna - dali Bogu pewną obietnicę (oddania swej jedynej córki na służbę Bogu) – tak i kapłani dają obietnicę specjalnej służby w Kościele. Jest to najwyższa służba, jaką może pełnić człowiek wobec innych ludzi. Swoją wagą nie przewyższa jej ani praca lekarza czy prawnika, ani żaden inny, świecki zawód.
Zarówno po piątkowym, jak i po sobotnim nabożeństwie odbył się wspólny posiłek, na który zaproszeni byli wszyscy zebrani goście. I dania, i atmosfera były niepowtarzalne. Cała oprawa święta sprawia, iż ten dzień staje się nie tylko świętem seminarium, ale też świętem wszystkich prawosławnych w Warszawie i nie tylko, świętem tych, którzy związani są i z miejscem, i z ludźmi, budującymi dzień dzisiejszy tej specyficznej szkoły przy Paryskiej 27.
Lektor (cztiec) – do jego obowiązków należy śpiew i czytanie podczas nabożeństw. Do pełnienia tej funkcji powoływany jest przez biskupa drogą chirotesji. Nie otrzymuje on święceń kapłaństwa, lecz błogosławieństwo dla służby przy nabożeństwach. (na podst. „Nauka o nabożeństwach prawosławnych”)
zdj. Sergiusz Tofiluk, Łukasz Ławreszuk
— Anna Siegień
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.