W marcowym "Przeglądzie Prawosławnym"

Obok relacji z wydarzeń w kraju, wiadomości ze świata, tekstów o historii i kulturze, dodatku „Sami o Sobie” poświęconego słowiańskim mniejszościom narodowym, znajdą Państwo też sylwetki trojga ludzi, których postawy życiowe uczą nas, tak pożądanej w dzisiejszym świecie cechy – odwagi, ale w jej najrzadziej poszukiwanej formie, bo uczą nas odwagi chrześcijańskiej.

Starzec Paisjusz Hagioryta to skromny mnich, świadek naszych czasów. Od siebie wymagał najwięcej, od innych dużo mniej. Mówił prosto i żywiołowo. Nie dyplomacja, nie puste słowa, nie chęć podobania się innym nim kierowały, a pragnienie, by słuchacz wyniósł z jego nauki duchowy pożytek. Pisał, jego nauczanie zapisywali też inni. Właśnie ukazała się książka „Przebudzenie duchowe”. Starzec zachęca byśmy żyli bardziej duchowo, uczy miłosierdzia, ascezy, chrześcijańskiej odwagi właśnie, umiarkowania i dobroci. Wzywa do duchowego przebudzenia.

Nigdy niczego się nie bójcie, na tym świecie nie ma niczego takiego, czego należałoby się bać – to słowa o. Wasilija Gundiajewa. To przeświadczenie na pewno pomogło mu przeżyć pobyt w 47 więzieniach i siedem zsyłek, a w wieku ponad siedemdziesięciu lat, w podjęciu decyzji o przyjęciu święceń kapłańskich. To przeświadczenie przekazał też swoim bliskim. Synowi, który mimo szykan też został duchownym, i wnukowi, obecnemu patriarsze moskiewskiemu i całej Rusi Cyrylowi, który już od najmłodszych lat zaświadczał o swojej wierze.

Mnisi w powszechnym przekonaniu modlą się w monasterach. A przecież „mono” znaczy jeden, pojedynczy, samotny. Nie tylko w odosobnieniu, czasem między ludźmi. Taki rodzaj monaszestwa był udziałem Heleny Połońskiej, naukowca, astronoma, teologa i mniszki właśnie.

Zapraszamy do lektury!

— Natalia Klimuk