Wystawa fotografii

„DRUGA PŁEĆ – TRZECI ŚWIAT” Wystawa fotografii Mikołaja Nesterowicza

Od 6 grudnia 2003 do 31 stycznia 2004 roku W Muzeum Ignacego Paderewskiego w warszawskich Łazienkach

„Mikołaj Nesterowicz zmarł w maju 2003 roku w trakcie przygotowywania tej wystawy. Wystawy, na którą czekał od ponad dziesięciu lat. Nie doczekał, umarł nagle i bez ostrzeżenia\".

Mikołaj Nesterowicz urodził się i wychował w Orli na Podlasiu. Był operatorem filmowym I kategorii, dziennikarzem, autorem zdjęć do ponad 300 filmów dokumentalnych, filmów fabularnych oraz seriali telewizyjnych. Z kamerą zwiedził cały świat. Od 1971r. pracował jako dziennikarz z kamerą. Od 1981r. jako operator obrazu w TVP. Wykonał zdjęcia do filmów powstałych w koprodukcji Telewizji Polskiej z telewizjami: BBC, DISCOVERY, WDR, ARTE, NHK, min. do „Diabła w Moskwie” (Devil in Moscow) 1991, „Rosyjski striptease” (The Russian Striptease) 1992, „Carnaval – Największe party świata” (Carnaval – The Biggest Party in the World) 1995, „Dojenie wielbłąda” (East of Eastenders) 1995. Stale współpracował z Tamarą Sołoniewicz. Mieszkańcy Podlasia pamiętają jego zdjęcia z filmów "Kresowa ballada", "Żertwa", "Melodia duszy", realacji z Międzynarodowych Festiwali Muzyki Cerkiewnej w Hajnówce.

Został wyróżniony ponad 36 nagrodami w Polsce i za granicą, między innymi:

Nagrodą I-go stopnia Przewodniczącego Komitetu ds. PR i TV w dziedzinie realizacji filmów dokumentalnych – 1985r. Nagrodą Prezesa PR i TV za najlepiej sprzedające się filmy dokumentalne z Kambodży i Tajlandii. „Ankorwat – księga w kamieniu”, „Kambodża czas obłędu i nadziei – 1988r.

1984 – Srebrny Pegaz, Zakopane – „Oddaj widły” reż. H. Kramarczuk; Srebrny Lajkonik, Kraków - „Rozdarcie” reż. Krystian Przysiecki; 1985 – Grand Prix Tempere, Finlandia – „Życie zamknięte na kłódkę” reż. H. Kramarczuk; 1986 - Złoty Ekran na Festiwalu Filmów o Sztuce - „Kto wybiera samotność” reż. H. Kramarczuk; Brązowy Lajkonik, Kraków – „Tyś nam obiecał ziemię sprawiedliwą” ” reż. H. Kramarczuk; Za zdjęcia do „Prezydenta” reż. A. Fidyk - Manneheim 85 – nagroda im. Josefa von Sternberga - Murcia (Hiszpania) 86 – Grand Prix - Kraków 86 – Srebrny Smok i Srebrny Lajkonik - Paryż 87, Festiwal Cinema du Reel – dwie nagrody: w kategorii filmu krótkometrażowego i nagroda fundacji Femis/ Aton. Za zdjęcia do „Defilady” reż. A. Fidyk - Prix Italia 1989 - Grand Prix Lipsk 1989 - Srebrny Lajkonik, Kraków 1989 - Złoty Ekran 1990

„Zielone Komnaty” reż. St. Szwarc Bronikowski - Grand Prix Barcelona 1992 „Przez” reż. W. Karwat - Nagroda Przewodniczącego d/ s Radia i TV 1992 Za „Sen Staszka w Teheranie” reż. A. Fidyk - 3 nagrody na festiwalu w Nyon, Szwajcaria 1993 - Srebrna Sestercja - Nagroda FIPRESCI - Nagroda publiczności

- Nagroda za scenariusz na I Ogólnopolskim Festiwalu Twórczości Telewizyjnej 1993

„Polski podrzutek” reż. T. Sołoniewicz - Nagroda główna SDP 1996 „Ostoja” reż. J. Grelowski - Grand Prix, Festiwal Filmów Ekologicznych „Trzynastka” reż. E. Borzęcka - FIPRESCI Italia 1997-01-01 - Srebrny Lajkonik, Kraków 1997 - I nagroda Balticum, Dania 1997 Za „Kiniarze z Kalkuty” reż. A. Fidyk - Grand Prix – Baufff, Kanada 1998 - Grand Prix – Strasburg, Francja 1998 - Złota Iglica San Francisco 1999 „Arizona” reż. Ewa Borzęcka, - Złoty Lajkonik, Kraków 1998 „Jednego życia za mało” reż. P. Nesterowicz, J. Szczepaniak - Złoty sześciopunkt – I nagroda PZN - Wyróżnienie na festiwalu Złoty Witeź, Kijów 1998 „Zablokowani” reż. M. Dłużewska - I nagroda NURT, Kielce 1999 „Polska odchodzi z ulicy Polaka” reż. W. Karwat - I nagroda BAZAR 2000, Poznań „Taniec Trzcin” reż. A. Fidyk - „TOP TEN” najciekawszy film wybrany spośród 900 pozycji, Kolonia 2001

Środowisko artystyczne potwierdziło wartość twórczości Mikołaja Nesterowicza licznymi nagrodami. Dla Państwa potwierdzeniem niech będzie sama Wystawa.

Ekspozycja w całości poświęcona jest kobietom. Ale nie takim kobietom, które znamy i które oglądamy na większości wystaw. Pięknym, atrakcyjnym ciałom w ekskluzywnej bieliźnie, w kreacjach od wielkich projektantów mody i z perfekcyjnym makijażem. Nie jasnowłosym Europejkom i bogatym, roześmianym gwiazdom Ameryki. Ta Wystawa przedstawia kobiety, których nikt nie podziwia, a i one nie maja takich ambicji. Kobiety smutne, biedne, brzydkie, brudne, stare. „Gorsza” druga płeć z „gorszego” Trzeciego Świata - to kobiety z Indii, z Brazylii, Ghany, Libanu, Wietnamu, Suazi, przedstawione w czterech odsłonach: 1. wiosna (dzieciństwo i młodość), 2. lato (macierzyństwo, praca, zabawa) 3. jesień ( dojrzałość) 4. zima (starość).

Sponsor Główny Wystawy: „ Jet Media Corp.” S.A. Odziała w Polsce Wszystko do druku wielkoformatowego;

Sponsorzy: Underground Production House, QPRINT – centrum druku, Arctic Paper Polska;

Sponsor Wernisażu: Herbaciarnia Tea-Time;

Patronat medialny: TVP1, miesięcznik Marie Claire, Radio PIN.

Organizatorzy Wystawy: Stowarzyszenie Stumilowy Las, Muzeum Ignacego J Paderewskiego i Wychodźstwa Polskiego Oddział Muzeum Narodowego W Warszawie, Muzeum Narodowe w Warszawie

— Katarzyna Popławska