2 minuty z Ojcami: dobrodziejstwa Boga

Święty Symeon Nowy Teolog pisał:

Dobrze jest rozgłaszać z wdzięcznością dobrodziejstwa Boga, przyjaciela ludzi. Otrzymałem łaskę za łaską i jeden dar za drugim, ogień po ogniu, płomień po płomieniu; po jednym wzlocie pojawiały się następne, a po wzlocie kolejny wzlot, a gdy ten mijał, zapalało się światło, a w nim następne, jeszcze jaśniejsze. Dano mi pewność przebaczenia moich grzechów, a mimo to czułem się bardziej niż ktokolwiek inny pogrążony w grzechu.

Niekiedy bez żadnego wysiłku wznoszę się na szczyt kontemplacji i dobrowolnie zostaję z niego zrzucony, ażeby nie przekroczyć granic natury ludzkiej i w konsekwencji stracić pewność uniżenia. Ileż ja znam rzeczy nieznanych większości, a przecież jestem bardziej niż wszyscy nieokrzesany. Cieszy mnie to, że Chrystus, w którego uwierzyłem, dał mi dar królestwa wiecznego i niezwyciężonego, i wiedząc, że jestem niegodny dóbr niebiańskich, płaczę nieustannie i płakać nie przestanę. Nie śmiem otworzyć ust i prosić o przebaczenie moich własnych czynów, względem innych natomiast miłość daje mi tę świadomość, i nawet – mówię jako ktoś nierozumny – jestem wysłuchiwany. Staję przed Nim jak syn i moja postawa jest postawą obcego, który nie śmie otworzyć ust. „Dobrze, sługo wierny…” – słyszę te słowa i ciąg dalszy (Mt 25,21-25) i prawdę mówiąc, wydaje mi się, że nie zachowałem nawet jednego talentu z tych wszystkich, które mi dano. Zdaje mi się, że osiągnąłem szczyt dóbr, a tymczasem widzę siebie leżącego na samym dnie otchłani moich grzechów, więźnia pogrążonego w rozpaczy. I kiedy jestem niżej niż wszystko inne, wtedy jestem wyniesiony ponad niebiosa i miłość ponownie jednoczy mnie z naszym Bogiem Chrystusem i mam nadzieję, że kiedyś – uwolniony od ciężaru tego wstrętnego ciała – znajdę się jeszcze bliżej Niego i – co jeszcze lepsze – otrzymam jaśniejsze wtajemniczenie w wiekuistą radość i większą niebiańską miłość.

Fragment pochodzi z książki: Św. Symeon Nowy Teolog, Modlitwa mistyczna, tłum. o. Wiesław Szymona OP, wst i wybór ks. Łukasz Leonkiewicz, Wydawnictwo M, Kraków 2022, s. 31-32. 
Wybór tekstu: Jakub Oniszczuk