Dzień św. Bonifacego

Pierwszego dnia nowego roku (19 grudnia/1 stycznia) Cerkiew czci pamięć świętego męczennika Bonifacego, który uważany jest za jednego z głównych orędowników, do którego wierni modlą się o wybawienie od uzależnień. Sam święty swoim życiem dał przykład walki z nimi.

Święty Bonifacy żył w Rzymie pod koniec III wieku. W młodości prowadził beztroskie i swawolne życie nie pozbawione grzesznych namiętności. Był niewolnikiem bogatej kobiety o imieniu Aglaida, z którą łączyły go grzeszne więzy. Aglaida zapragnęła w swym domu posiadać relikwie świętych męczenników, by dzięki ich wstawiennictwu u Boga, wyprosić przebaczenie swych grzechów. Wysłała więc Bonifacego po relikwie świętych do Azji Mniejszej.

Widząc nieugiętość w cierpieniach i jaśniejące Łaską Bożą twarze męczenników, Bonifacy zapragnął wraz z nimi cierpieć, by zmyć swe grzechy i być razem z nimi. Jego modlitwa została wysłuchana i po wielu torturach zmarł ścięty mieczem, a z jego żył wypłynęła krew i woda. Widząc ten cud 550 ludzi uwierzyło w Chrystusa i przyjęło chrześcijaństwo. Natomiast jego towarzysze wyprawy myśląc, że oddaje sie grzesznym uciechom dopiero po dwóch dniach odnaleźli jego święte relikwie, które przywieźli swej pani.

Aglaida przyjęła je z wielką czcią, wybudowała świątynie, w której spoczęły moszczy św. Bonifacego. W tym miejscu wydarzyły się liczne cuda. Sama Aglaida rozdała swój majątek i udała się do klasztoru, w którym nie tylko wyprosiła o przebaczenie swych grzechów lecz dostąpiła daru wyganiania nieczystych duchów.

W XVII w. część relikwi sprowadzono z Rzymu do Warszawy, gdzie spoczywają w kryształowej trumnie we wnętrzu ołtarza kościoła św. Antoniego z Padwy na Czerniakowie. Jeszcze w XIX wieku co roku w maju w intencji świętego wyruszała pielgrzymka z Warszawy. Obecnie kult tego świętego w Polsce prawie zupełnie zanikł.

Święty męczennik Bonifacy jest uważany za patrona ludzi uzależnionych od nałogów i namiętności, gdyż sam jest przykładem walki z nimi i to walki do męczeńskiej śmierci.

Więcej o świętym można przeczytać tutaj.

Na podstawie: wojnowo.net, cerkiew.pl

— oprac. Katarzyna Jaworowska