Monaster Wałaam na jez. Ładoga

Archipelag Wałaam, położony na Jeziorze Ładoga, obejmuje 50 wysp. Monaster Przemienienia Pańskiego, który od wieków znajduje się na Wałaamie, przez wieki pełnił wiele funkcji – duchową, historyczną, wydawniczą. Był realnym centrum Prawosławia w północno-zachodniej Rosji. Monaster wielokrotnie fizycznie przestawał istnieć, jednak duchowo zachowywał ciągłość i spuściznę jego założycieli – świętych Sergiusza i Germana (XIV wiek). Od 1917 r. archipelag znajdował się na terytorium Finlandii. W 1940 r. gdy wojna sowiecko-fińska zbliżała się ku końcowi, mnisi, obawiając się represji, ewakuowali się w głąb Finlandii, gdzie założyli klasztor Nowy Wałaam (istnieje on po dzień dzisiejszy). W 1944 r. Wałaam przeszedł w ręce ZSRR. W klasztorze utworzono początkowo szkołę bosmanów, potem dom inwalidów. W 1989 r. doszło do odrodzenia wspólnoty. Sześciu mnichów osiedliło się na Wałaamie. Do 1995 r., rząd Rosyjskiej Federacji zwrócił klasztorowi 90 procent wcześniej odebranego mienia (głównie cerkwi i budynków gospodarczych). Obecnie wspólnota wałaamska liczy dwustu braci. Wraz z życiem wspólnotowym rozwija się tu życie pustelnicze. Od 1993 r. przełożonym klasztoru jest biskup Pankracy.

Bracia monasteru prowadzą szeroką działalność społeczną i misyjną. Przy klasztorze funkcjonuje dom opieki. Rok temu kilku mnichów zostało skierowanych do pracy misyjnej na Kamczatkę. Częścią działalności braci jest też opieka nad pielgrzymami i wolontariuszami przybywającymi na wyspę z wielu krajów.

na podst.: patriarchia.ru

— Paweł Karczewski