Trzecia niedziela Wielkiego Postu

W czasie całonocnego czuwania (wsienoszcznoho bdienija) przed trzecią niedzielą Wielkiego Postu zaraz po Wielkim wychwalaniu (Wielikom sławosłowii) na środek cerkwi jest wynoszony Święty Krzyż, aby wierni mogli się przed nim pokłonić. Podczas robienia pokłonu Cerkiew śpiewa: „Krestu Twojemu pokłaniajemsia Władyko, i swiatoje woskriesienije Twoje sławim”. Tę pieśń śpiewa się także w czasie Świętej Liturgii zamiast Pieśni Anielskiej do Przenajświętszej Trójcy (Triswiatoho).

Cerkiew wystawia wiernym Krzyż w środku czterdziestodniowego Postu, aby poprzez przypomnienie o mękach i śmierci Jezusa Chrystusa natchnąć, pokrzepić i dopomóc w dalszym przestrzeganiu Postu. Święty Krzyż zostaje na środku cerkwi aż do piątkowych Wielkopostnych Godzin Kanonicznych (Czasow), po których, przed Liturgią, jest On z powrotem wnoszony do ołtarza. Dlatego też, trzecia niedziela oraz czwarty tydzień Wielkiego Postu są nazywane „krestopokłonnymi”.

Jak wędrowiec, który zmęczył się długą wędrówką, odpoczywa pod rozłożystym drzewem, tak i prawosławni chrześcijanie, podróżując w sposób duchowy do Nowego Jeruzalem na Święto Paschy, znajdują w połowie drogi drzewo życiodajnego Krzyża, aby pod jego osłoną nabrać sił do dalszej drogi. Takie wyjaśnienie daje nam Synaksarion. Można też porównać Krzyż Święty, poprzedzający zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią –Zmartwychwstanie, do berła i sztandarów króla, które – niesione przed nim – oznaczają jego wygraną.

„Krzyż – stróż całego wszechświata, krzyż – piękno cerkwi, krzyż – królów mocarstwo, krzyż – wierzących utwierdzenie, krzyż – sława aniołów i wrzód demonów”. W taki sposób jedna z pieśni cerkiewnych wyjaśnia znaczenie krzyża dla całego świata. „Pastorałem (żezłem, posochem) krzyża, zamoczywszy go w czerwony atrament krwi Twojej, Ty, Panie, po królewsku podpisałeś nam przebaczenie grzechów” – mówi się w jednej ze stichir święta.

Na podstawie: azbyka.ru

— Agnieszka Andrejuk