Ufać Opatrzności

Kiedy byłem małym chłopcem, w mojej wiosce na Korfu rodzinne obiady nigdy nie były tylko jedzeniem. Były pełne opowieści, śmiechu... i od czasu do czasu solidnej dawki starych wiejskich przesądów.

Pewnego wieczoru wszyscy zebraliśmy się wokół stołu, gdy ktoś niechcący upuścił szklankę.
…… Trzask!

W pokoju zapadła cisza.

Zanim ktokolwiek zdążył chwycić miotłę, jeden ze starszych krewnych szybko powiedział: „Nie, nie! Nie zamiataj teraz. Na dworze jest już ciemno!”.

Pamiętam, że zapytałem – dlaczego?

Odpowiedzi napływały z każdego kąta stołu. Ktoś mówił, że to przyniesie pecha. Inny, że to ściągnie nieszczęście. Ktoś inny miał jeszcze inne wytłumaczenie. Wkrótce każdy miał swoją teorię.

Więc siedzieliśmy... Ostrożnie obchodziliśmy potłuczone szkło na podłodze aż do rana, jakby miotła była bardziej niebezpieczna niż rozbite kawałki.

Uśmiecham się, gdy wspominam te wieczory, ponieważ przypominają mi, jak łatwo strach może stać się tradycją.

Lata później Kościół nauczył mnie czegoś o wiele bardziej wyzwalającego.

Chrystus nigdy nie prosił nas, abyśmy bali się stłuczonego szkła, ciemnych nocy czy wyimaginowanych znaków. Prosił nas, abyśmy Mu zaufali.

Nasza prawosławna wiara nie jest życiem przesądnym, lecz życiem pełnym ufności w Bożą Opatrzność. Nie spędzamy dni, zastanawiając się, co oznacza każdy wypadek. Spędzamy dni, pytając: „Panie, jak mogę Cię dziś bardziej kochać?”.

Diabeł uwielbia trzymać nas w strachu. Chrystus napełnia nas pokojem.

Jeśli więc dziś stłucze się szklanka, prawdopodobnie chwycę miotłę, posprzątam szkło, zrobię sobie kolejną kawę i podziękuję Bogu, że Jego miłość jest o wiele silniejsza niż wszystkie stare, wiejskie opowieści razem wzięte.

„Nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości, i trzeźwego myślenia” (2 Tm 1,7).

Oby nasze serca kształtowały się nie przez przesądy, ale przez radosną wolność płynącą z zaufania Chrystusowi.
 
archimandryta Avgoustinos Psomas (tłum. Gabriel Szymczak)

za: Kimisis Tis Theotokou Greek Orthodox Church, Holmdel

fotografia: ArtemiJ /orthphoto.net/