śr, 12 sie (30 lip) środa, 12 sie (30 lip) 2026 roku juliański | dzień postny post
Kalendarz →
Publicystyka 5 kwietnia 2015

Wjazd Chrystusa do Jerozolimy. Niedziela Palmowa

W Cerkwi prawosławnej uroczysty wjazd Chrystusa do Jerozolimy świętuje się w ostatnią niedzielę przed Wielkanocą.

0 czytelników poleca

W Cerkwi prawosławnej uroczysty wjazd Chrystusa do Jerozolimy świętuje się w ostatnią niedzielę przed Wielkanocą. Święto to, wchodzące w cykl dwunastu wielkich świąt, jest nazywane również Niedzielą Palmową, ponieważ na nabożeństwo Całonocnego Czuwania (Wsienoszcznoho Bdienija) lub Świętej Liturgii wierni przynoszą do cerkwi gałązki wierzby.

W dawnych czasach z zielonymi gałązkami witano królów, którzy wracali z wygranej walki. Tak i my, trzymając w rękach palemki, sławimy Zbawiciela jako Zwycięzcę śmierci. To On wskrzeszał zmarłych i przybył do Jerozolimy po to, aby umrzeć za nasze grzechy, oraz aby zmartwychwstać, zbawiając nas w ten sposób od wiecznej śmierci i mąk. Gałązka to symbol zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią, który przypomina nam o przyszłym zmartwychwstaniu nas wszystkich.

Dzisiejszy podniosły i jasny dzień na krótką chwilę przezwycięża smutny nastrój Wielkiego Postu i zapowiada radość Świętej Paschy. Sławimy Syna Bożego jako Wszechmogącego Boga, Króla, Syna Dawida i Władcę. W ten dzień Cerkiew wspomina powitanie Jezusa przez Żydów jako Mesjasza, proroka, wielkiego cudotwórcę, który wskrzesił Łazarza. Dorośli i dzieci śpiewali i radowali się, przynosili zielone gałązki i kwiaty, rzucali swoje odzienie pod nogi osiołka, na którym jechał Chrystus. Stojąc w cerkwi z palmami i zapalonymi świecami wspominamy uroczysty wjazd Syna Bożego na dobrowolne cierpienia. Wierni tak jakby niewidzialnie witają Pana jako przyszłego zwycięzcę piekieł i śmierci.

Wjazd do Jerozolimy Jezusa Chrystusa, który oddaje siebie na zhańbienie, poniżenie, męki i pozorną śmierć na krzyżu, dla zbawienia grzeszników ma głębokie moralne i symboliczne znaczenie. Za zapowiedź tego wielkiego wydarzenia uważa się wjazd Dawida do Jerozolimy po jego zwycięstwie z Goliatem. Wtedy radośnie i z wdzięcznością witał go cały naród, czego pozazdrościł mu sam król Saul. Po pewnym czasie Dawid został wielkim królem Judei i Izraela.

za: patriarchia.ru

— tłum. Agnieszka Andrejuk

Przekaż wsparcie na rozwój serwisu cerkiew.pl

Zostań przyjacielem cerkiew.pl

Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.

Najnowsza publicystyka

wszystkie →

Najnowsze aktualności

wszystkie →