Sława Isusu Chrystu! moje pytanie związanie jest ze zbawieniem innowierców i ludzi nie wierzących. Jak Kościół Prawosławny mówi o ich zbawieniu? Np. jak jest ze zbawieniem mieszkańców afrykańskiej wioski do której misjonarz nie dotarł? przecież oni nie są uświadomieni bo niby skąd mają to wiedzieć. albo zbawienie Żydów. uznają Jezusa jako proroka ale nie jako Boga. podobnie jak muzułmanie. Z góry dziękuje za odpowiedź na to pytanie

To bardzo ciekawe pytanie. Posiada ono często wymiar teozoficzny. Zbawienie jest ogromną tajemnicą i w każdym człowieku dokonuje się niepowtarzalnie i indywidualnie. Kościół Prawosławny nie wypowiada się przeciw zbawieniu inowierców, czy też wyznawców nawet innych religii. Jak w takim razie należy rozumieć słowa św. Cypriana z Kartaginy, który powiedział, że zbawienie poza Kościołem nie istnieje? Poza tym pamiętajmy, że te słowa nie straciły nigdy swojej aktualności. Zbawienie poza Kościołem jest więc niemożliwe wtedy, kiedy człowiek świadomie je odrzuca, czyli dokonuje osobistego wyboru o podłożu rzecz jasna subiektywnym. Jeśli natomiast chodzi o tych ludzi, którzy z przyczyn obiektywnych nie poznali Boga, to z pewnością nie należy pozbawiać ich mozliwości zbawienia tylko z tego powodu, kiedy ich życie jest zgodne z ich sumieniem. Za klasyczny przykład może nam posłużyć postać Korneliusza z Dziejów Apostolskich (10 rozdział), który prowadził bogobojne życie nieznając z przyczyn obiektywnych Boga. Poziom jego życia uczynił go w pełni godnym poznania Boga i dlatego Bóg mu się objawił. Podobną postacią jest również Apostoł Paweł. Podstawowym elementem w tej kwestii jest postawa człowieka, który może świadomie odrzucić Prawdę - Chrystusa (tego dotyczą słowa św. Cypriana), a może też żyć zgodnie z tym prawem, które jest zgodne z jego sumieniem, co oznacza, że w przypadku kiedy miałby mozliwość poznania Boga, to z pewnością by to uczynił.

Pozdrawiam.

— o. Jerzy Pańkowski