Historia Bułgarskiego Patriarchatu sięga już dziesiątego wieku, jednakże na skutek podboju ziem bułgarskich przez Osmańskie Imperium w 1393 roku, Cerkiew ta utraciła status patriarchatu, a nawet autokefalii, aż na ponad 500 lat.
Historia Bułgarskiego Patriarchatu sięga już dziesiątego wieku, jednakże na skutek podboju ziem bułgarskich przez Osmańskie Imperium w 1393 roku, Cerkiew ta utraciła status patriarchatu, a nawet autokefalii, aż na ponad 500 lat. Dopiero w 1945 roku Patriarchat Konstantynopola ponownie uznał autokefalię Cerkwi bułgarskiej, a 10 maja 1953 roku wybrano pierwszego od pół tysiąca lat patriarchę Bułgarii, którym został metropolita Płowdiwu Cyryl (Markow).
Z okazji 60. rocznicy tego ważnego wydarzenia, obecny zwierzchnik Prawosławnego Kościoła Bułgarii – patriarcha Neofit – w niedzielę, 19 maja, celebrował wraz z innymi biskupami i kapłanami w soborze św. Aleksandra Newskiego w Sofii uroczystą Boską Liturgię, a bezpośrednio po niej dziękczynny molebień.
Na tę okrągłą rocznicę synod bułgarskiej Cerkwi na czele z patriarchą Neofitem przygotował specjalny list pasterski, który został odczytany na Liturgii przez sekretarza synodu – biskupa stobijskiego Nauma. W przesłaniu tym przyznano, że pierwsze lata odnowionego Bułgarskiego Patriarchatu nie były łatwe dla jego wiernych z racji komunistycznego reżimu, lecz teraz Cerkiew w Bułgarii ma więcej możliwości, by skuteczniej wypełniać swoją misję – prowadzić naród do zbawienia. Zdaniem synodu, jedną z realizacji tego powołania Kościoła byłoby wprowadzenie nauczania religii do szkół – bułgarskie dzieci powinny mieć możliwość zapoznania się z ich prawosławnym dziedzictwem. Bułgarscy hierarchowie wyrazili w liście również zaniepokojenie poważnym duchowym kryzysem wśród ich narodu, napisali m.in.: Mamy do czynienia z kryzysem wartości, podważana jest odwieczna prawda dotycząca Boga, świata, ludzkości. Co więcej, jest on głębszy niż ten finansowy czy zawirowania polityczne.
Bułgarski synod podkreślił również, że status patriarchatu to wielki honor, ale i odpowiedzialność, szczególnie mając na uwadze bułgarskich męczenników i wyznawców, którzy w przeciągu wieków niewoli – muzułmańskiej, a potem komunistycznej – oddawali swoje życie za Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego.
W ostatnich słowach orędzia bułgarscy biskupi podziękowali Bogu za dar autokefalicznego Kościoła dla swego narodu i poprosili dla niego o błogosławieństwo od niezmiennej Głowy Cerkwi – Jezusa Chrystusa.
Na podstawie: bg-patriarshia.bg oraz theorthodoxchurch.info
— Dominika Kovačević
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.