W dniu pamięci Świętego Nektariusza z Eginy, kiedy to w soborze Świętej Trójcy w Pakracu poświęcono antyminsy dla świątyń diecezji pakracko-slawońskiej (we wschodniej Chorwacji), węgierski ksiądz Cyryl Tatárka przywiózł dary, które dla swoich serbskich braci przygotowały siostry ze Świętej Góry Grab
W dniu pamięci Świętego Nektariusza z Eginy, kiedy to w soborze Świętej Trójcy w Pakracu poświęcono antyminsy dla świątyń diecezji pakracko-slawońskiej (we wschodniej Chorwacji), węgierski ksiądz Cyryl Tatárka przywiózł dary, które dla swoich serbskich braci przygotowały siostry ze Świętej Góry Grabarki.
Księgi, szaty i inne przedmioty liturgiczne, zebrane pod przewodnictwem ihumenii Hermiony przez mniszki monasteru świętych Marty i Marii, wręczono biskupowi Janowi (Ćulibrkowi) 22 listopada. Dary te mają dla Diecezji Pakracko-Slawońskiej nie tylko znaczenie praktyczne, ale także symboliczne, ponieważ przyczynią się do odrodzenia świątyń diecezji, zniszczonych podczas wojny domowej na początku lat dziewięćdziesiątych.
Serbowie zaczęli masowo osiedlać się w Slawonii w XVI wieku. Życiem duchownym slawońskich Serbów do końca XVII wieku opiekował się biskup stojący na czele diecezji pożedzkiej pod jurysdykcją Patriarchatu Pećskiego, a później, po podbiciu Slawonii przez Habsburgów (i po nieudanych próbach przymuszenia mieszkających tam Serbów do unii z Rzymem), biskup pakracki pod jurysdykcją metropolii karłowickiej. W XIX i w pierwszej połowie XX wieku prawosławni biskupi Slawonii wielką wagę przywiązywali do oświecenia ludności serbskiej. Słynna biblioteka biskupia oraz Seminarium Duchowne w Pakracu odgrywały w tym procesie szczególnie ważną rolę.
Podczas II wojny światowej w Niepodległym Państwie Chorwackim, na terenie którego znalazła się Slawonia, kilkaset tysięcy prawosławnych Serbów zostało zamordowanych, zniszczono cerkwie, klasztory. Po wojnie wiele świątyń zostało odbudowanych, ale całkowite odrodzenie diecezji slawońskiej (właśnie taką a nazwę nosiła po 1959 r.) nie było możliwe.
W wyniku wojny domowej w latach 1991-1995 znaczna część prawosławnych cerkwi w Slawonii ponownie została częściowo lub całkiem zniszczona, a ludność serbską zmuszono do opuszczenia ojcowizny.
Biskup Jan (Ćulibrk), który na czele diecezji pakracko-slawońskiej stanął 13 września 2014 r., swoją służbę poświęca odrodzeniu prawosławia w Slawonii oraz odbudowie zniszczonych świątyń z pomocą wiernych i darczyńców. W tym właśnie wsparcie okazały niedawno siostry z Grabarki i za tę pomoc biskup Jan w imieniu w swoim i prawosławnych Slawonii wyraża niezmierną wdzięczność.
Na podstawie: diecezja pakracko-slawońska, sobór Świętej Trójcy w Pakracu
— Rakovics Róbert Damian
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.