Intronizacja pierwszego serbskiego biskupa austriacko-szwajcarskiego

Decyzją Świętego Synodu Serbskiego Kościoła Prawosławnego z maja br., ordynariuszem nowopowstałej diecezji austriacko-szwajcarskiej mianowano dotychczasowego wikariusza patriarchy – biskupa remezjańskiego Andrzeja (Ćilerdžića).

Uroczysta intronizacja odbyła się w niedzielny poranek 20 lipca w cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego w Wiedniu. Boskiej Liturgii przewodniczył patriarcha Ireneusz w asyście licznie zebranych serbskich hierarchów – m. in. metropolitów czarnogórskiego Amfilochiusza i zagrzebsko-ljubljańskiego Porfiriusza – a także dostojników z innych Cerkwi lokalnych: metropolity austriackiego Arseniusza z Patriarchatu Ekumenicznego oraz metropolita kitursko-kataryńskiego Jerzego z Cerkwi greckiej. Współcelebransami byli również kapłani z serbskich parafii w Wiedniu.

Jako wysłannik Kościoła rzymskokatolickiego przybył nuncjusz apostolski, arcybiskup Peter Stephan Zurbriggen. Obecni byli także przedstawiciele władz stolicy Austrii oraz osobistości życia kulturalnego kraju.

Śpiewał chór złożony ze śpiewaków belgradzkich i wiedeńskich cerkwi pod kierownictwem Obrada Simulova.

W swoim wystąpieniu patriarcha Ireneusz podkreślił, jak wielkie zadanie czeka władykę Andrzeja: Musicie zebrać naród wokół siebie, wokół Cerkwi, i naprowadzić go na ścieżki naszego pierwszego ojca, św. Sawy. Musicie również utrzymywać dobre relacje z tutejszymi Kościołami, w tym z największym tutaj – Kościołem rzymskokatolickim.

Po niedługim słowie arcypasterskim zwierzchnik serbskiej Cerkwi wręczył biskupowi Andrzejowi pastorał (cs. żezł), a zgromadzeni wierni krzyknęli Dostojan! (serb. „Godzien!”).

Następnie pierwsze swoje wystąpienie jako biskup austriacko-szwajcarski miał władyka Andrzej:
Wezwany przez Pana na ten wyjątkowo wywyższony stopień apostolskiego służenia Bogu i narodowi Bożemu, za apostołami i świętymi Cerkwi przepytuję swoje duszę i ciało, czy mogę odpowiedzieć wyzwaniu tego czasu i okoliczności, w których się dziś znalazłem. Przypominając sobie dziś słowa św. apostoła Pawła „Wszystko mogę w Chrystusie, który mi moc daje” (Flp 4, 13), pokładając nadzieję przede wszystkim w Bożej łasce i pomocy, proszę Was, Wasza Świątobliwość, bracia arcykapłani, czcigodni mnisi i mniszki oraz kapłani oraz Was, bracia i siostry: módlcie się Panu Chrystusowi, by mnie pokrzepił, wzmocnił, naprowadził; bym moją biskupią służbę przyjął jako ofiarę i krzyż. (…) Choć to nowa diecezja, duchowe życie w niej nie jest nowe. (…) Już w 1890 roku w Wiedniu rozpoczęto budowę cerkwi św. Sawy, która mogła pomieścić około 300 dusz, a była konsekrowana 19 listopada 1893 roku w obecności cesarza Franciszka Józefa. (…)

Moje serce i duszę niepokoi nasz brak troski o młodzież i dzieci, które ciągle czują się zdradzonymi i oszukanymi przez naszą niespójność czynów i słów. Ale Cerkiew nas wszystkich wzywa, by przybywać do świątyń na nabożeństwa bezwarunkowo, bez uprzedzeń i bez wahania. Zapewniam młodzież, że Cerkiew to nasze ognisko domowe, którym zawsze była i będzie. My kapłani musimy pierwsi wyjść na rozstaje dróg, by zbliżyć się do was młodych, i by usłyszeć od was samych wasze myśli, marzenie, poznać wasze problemy… Jesteśmy wezwani do tego, by razem walczyć i budować szczęśliwszą przyszłość, na którą zasłużyliście. Wiem, że między wami znajduje się wielu, którzy z uwagą czekają, pragnąc usłyszeć i posłuchać się słowa swoich pasterzy. Wiem, że wielu młodych ma złamane serca; że poszukują siebie i wyjść z kłamliwego raju i wątpliwych kultów, które codziennie się im oferuje. Trzeba im w tym poszukiwaniu obowiązkowo pomóc!

Na koniec Liturgii władyka Andrzej porozmawiał z każdym z licznie przybyłych wiernych, dał błogosławieństwo oraz ikonkę Jezusa Chrystusa.

Uroczystości zakończyły się wspólną dla wszystkich agapą.

Tutaj można obejrzeć Liturgię intronizacyjną.

Biskup Andrzej urodził się w 1961 roku w Osnabrücku (Niemcy Zachodnie) w serbskiej rodzinie jako drugi syn ks. prot. Dobrivoja i jego matuszki Marianny. Po zdaniu matury przez rok przebywał na Świętej Górze Athos, po czym w 1981 roku zapisał się do seminarium duchownego w Belgradzie, które ukończył w 1986 roku. Rok później w kosowskim monasterze Visoki Dečani przyjął postrzyżyny mnisze z rąk swego ojca duchowego, hieromnicha Ireneusza, a teraz biskupa Bački. Tego samego roku został wyświęcony na diakona. Następnie przez dwa lata studiował w Tesalonikach w Grecji. Święcenia kapłańskie przyjął w 1990 roku w cerkwi św. Sawy w Düsseldorfie, po czym wiódł życie mnisze w monasterze Kovilj. W 2011 roku dostąpił chirotonii biskupiej, i został wikariuszem patriarchy serbskiego.

Władyka Andrzej zna kilka języków: serbski i niemiecki, grecki, włoski, angielski, francuski; w zakresie podstawowym zna również arabski, rosyjski, hebrajski i łacinę. W serbskim Kościele jest znany jako jeden z najlepszych specjalistów od tradycyjnego śpiewu cerkiewnego; swój talent muzyczny wykorzystuje również w grze na gitarze. Wierni natomiast cenią go za charyzmatyczne i natchnione kazania bazujące na Świętych Ojcach.

Strona internetowa biskupa Andrzeja (prowadzona w trzech językach: serbskim, niemieckim i greckim)

Na podstawie: spc.rs

— Dominika Kovačević