IV doroczne Zgromadzenie Biskupów Ameryki Północnej i Centralnej

W dniach 17-19 września br. w Chicago już po raz czwarty odbyło się Zgromadzenie Kanonicznych Biskupów Ameryki Północnej i Centralnej, na którym to zbierają się prawosławni hierarchowie wszystkich jurysdykcji działających na tym obszarze. Celem tej inicjatywy jest zacieśnienie współpracy pomiędzy licznymi tutaj jurysdykcjami prawosławnymi, a także wspólne rozwiązywanie nurtujących problemów. Ponadto instytucja ta ma wyraźnie określić, która wspólnota i którzy hierarchowie są kanoniczni – korzystając z niewiedzy lokalnej społeczności na temat prawosławia, w obydwu Amerykach działa wielu „duchownych” będących de facto samozwańcami - a także podkreślić, iż mimo różnych organizacji administracyjnych, zwyczajów i języków Cerkiew prawosławna jest jedna, albowiem jednoczą ją wspólna wykładnia wiary oraz przyjmowanie Świętej Eucharystii – Ciała i Krwi Chrystusa.

Do tego właśnie nawiązał w swoim pierwszym wystąpieniu przewodniczący Zgromadzenia, arcybiskup Dymitr (Grecka Prawosławna Archidiecezja Ameryki w jurysdykcji Patriarchatu Ekumenicznego – w skrócie GOARCH). Na wspólnie celebrowanej pierwszego dnia Zgromadzenia Boskiej Liturgii w rosyjskim soborze pw. Opieki Bogurodzicy w dzielnicy Des Plaines władyka zaznaczył, ż taki początek obrad jest ważny, gdyż wszyscy ich uczestnicy – bez względu na przynależność jurysdykcyjną - poprzez przyjęcie Eucharystii doświadczyli jedności Cerkwi, która jest Ciałem Chrystusa.

Tegoroczne Zgromadzenie, w którym uczestniczyło 43 hierarchów, wydało trzy dokumenty: oświadczenie nt. małżeństwa, oświadczenie w związku z konfliktami na Bliskim Wschodzie oraz list do wiernych. W tym ostatnim biskupi potępili poszczególne akty przemocy i niesprawiedliwości wobec chrześcijan, które dotykają zwłaszcza wiernych prawosławnych: prześladowania w Egipcie, Syrii, Palestynie, Iraku i serbskim Kosowie; porwanie dwóch syryjskich metropolitów, którzy wciąż mają status zaginionych; więzienie zwierzchnika kanonicznej Cerkwi macedońskiej – arcybiskupa Jana; akty terroryzmu ze strony islamskich ekstremistów wobec chrześcijan w krajach afrykańskich oraz na Filipinach; wreszcie brak poszanowania pełnych praw Patriarchatu Konstantynopola w Turcji, i to w roku obchodów 1700-lecia nadania Edyktu Mediolańskiego gwarantującego swobodę religijną.

Oświadczenie nt. małżeństwa przytaczamy w całości: Do wiernych prawosławnych:
1. My, Zgromadzenie Kanonicznych Biskupów Ameryki Północnej i Centralnej reprezentujące miliony prawosławnych chrześcijan zamieszkujących Stany Zjednoczone, Kanadę i Amerykę Centralną, wyrażamy nasze głębokie zaniepokojenie ostatnimi działaniami naszych rządów oraz pewnymi społecznymi tendencjami w naszych krajach odnoszącymi się do statusu małżeństwa, a zwłaszcza legalizacją związków jednopłciowych.
2. Prawosławne nauczanie na temat małżeństwa i seksualności, głęboko osadzone w Piśmie Świętym, Tradycji Cerkwi mającej 2000 lat oraz Kanonach utrzymuje, iż sakrament małżeństwa polega na połączeniu mężczyzny i kobiety, oraz iż prawdziwe małżeństwo odzwierciedla świętą jedność Chrystusa i Jego Oblubienicy – Cerkwi.
3. Osoby o homoseksualnej orientacji są obdarowane tym samym miłosierdziem i miłością naszego Pana Jezusa Chrystusa, co cała ludzkość. Ponadto, Cerkiew to pewnego rodzaju szpital duchowy, do którego jesteśmy wezwani wszyscy, by szukać uzdrowienia dla naszego upadłego człowieczeństwa dzięki Jezusowi Chrystusowi, który przybrał ludzką naturę w celu jej odnowy. Każdy z nas walczy wewnętrznie z różnorakimi namiętnościami, i tylko w Cerkwi możemy znaleźć środki do przezwyciężenia tych namiętności przy pomocy Łaski Bożej. Jakiekolwiek działanie poddające się pociągowi seksualnemu – niezależnie, czy to hetero-, czy homo-seksualnemu - mające miejsce poza sakramentalnym małżeństwem, oddala nas od Boga.
4. Napominamy kler i wiernych Cerkwi prawosławnej, by nieśli świadectwo ponadczasowego nauczania Chrystusa poprzez dążenie do czystości i świętości we własnym życiu, poprzez zapoznawanie swych rodzin i otoczenia z przykazaniami Świętej Ewangelii oraz poprzez złożenie swej nadziei w naszym Panu, który zwyciężył ten świat (J 16, 33).
5. Wreszcie, zachęcamy naszych wiernych, by z wszelkimi pytaniami i troskami związanymi z tym oświadczeniem oraz jego praktycznym zastosowaniem zwracali się do duchowieństwa swojej parafii bądź też ojca duchowego.

assemblyofbishops.org

— Dominika Kovačević