Kanonizacja o. Justyna (Popowicza)

Podczas sesji św. Synodu Biskupów Serbskiego Kościoła Prawosławnego podjęto decyzję o wpisaniu w spis świętych o. Justyna (Popowicza) oraz o. Symeona (Popowicza). Dniem pamięci św. Justyna będzie 1 czerwca dla starego stylu i 14 czerwca dla nowego stylu, a św. Symeona - 19 marca dla starego stylu i 1 kwietnia dla nowego stylu. Uroczysta kanonizacja obu świętych odbędzie się 2 maja w Belgradzie. Święty Symeon (1854-1941) był namiestnikiem Monasteru w Dajbabe w Czarnogórze, natomiast św. Justyn był znanym pisarzem i teologiem.

Żywot św. Justyna (oprac. Jarosław Charkiewicz): Święty Justyn urodził się w 1894 r. w miejscowości Wranje w południowej Serbii w rodzinie duchownego. Na chrzcie otrzymał imię Błagoje. Po ukończeniu szkoły podstawowej, w której był najlepszym uczniem, uczył się w seminarium duchownym i na Wydziale Teologii Uniwersytetu św. Sawy w Belgradzie. Tam jego ojcem duchownym był św. Mikołaj Wielimirowicz, który miał na niego ogromny pozytywny wpływ. Gdy w 1914 r. skończył szkołę, zapragnął zostać mnichem, lecz decyzję odłożył z powodu wybuchu wojny i pogarszającego się stanu zdrowia rodziców.

Początkowo Błagoje służył jako sanitariusz, następnie 1 stycznia 1916 r. złożył śluby zakonne i otrzymał imię Justyn. Wkrótce potem udał się do Piotrogrodu w Rosji na studia w seminarium duchownym, które w latach 1916-1919 kontynuował w Oxfordzie. Następnie powrócił do Belgradu i został wykładowcą w seminarium w Sremskich Karlowcach. Równocześnie wytrwale pracował nad adaptacją na współczesny język serbski żywotów świętych. W latach 1919-1920 ukończył pracę nad swym doktoratem w Akademii Teologicznej w Atenach, gdzie dostąpił świeceń diakońskich i stał się znany jako wyjątkowy asceta. Dwa lata później został kapłanem i redaktorem znanego czasopisma „Prawosławne Życie”.

W 1931 r. o. Justyn będąc już profesorem teologii, pomagał w reorganizacji zagrożonej przez unię Cerkwi w Czechosłowacji. Zaraz potem rozpoczął pracę nad monumentalnym dziełem „Dogmaty Kościoła prawosławnego”. Był współtwórcą Serbskiego Towarzystwa Filozoficznego. Lata po II wojnie światowej spędził w Monasterze Czelije, którego został archimandrytą. Tam powstało wiele jego prac, m.in. dwunastotomowe „Żywoty świętych”. Zmarł 25 marca 1979 r. Pochowano go przy ołtarzowej części głównej świątyni Monasteru Czelije.

— Michał Kalina