Metropolita Efrem (Karim) nowym zwierzchnikiem orientalnego Syryjskiego Kościoła Prawosławnego

Po śmierci patriarchy Ignacego Zakki II, o której informowaliśmy tutaj, oraz piątkowym pogrzebie hierarchy, Święty Synod orientalnego Syryjskiego Kościoła Prawosławnego zebrał się w monasterze św. Jakuba Baradeusza w Al-Atszanech w Libanie w celu wyboru nowego zwierzchnika tej Cerkwi. W zgromadzeniu nie uczestniczył metropolita Aleppo Jan (Ibrahim), porwany wraz z bizantyjskim metropolitą Pawłem (Jazidżim) przez islamskich rebeliantów w kwietniu ubiegłego roku. Los obydwu hierarchów pozostaje nieznany, zaś metropolitę Jana uważało się przed tym tragicznym wydarzeniem za następcę patriarchy Ignacego.

Święty Synod, któremu przewodniczył katolikos Indii Bazyli, na sto dwudziestego trzeciego orientalnego patriarchę Antiochii wybrał dotychczasowego zwierzchnika wschodniej archidiecezji USA – metropolitę Efrema (Karima). Jako imię patriarsze przyjął Ignacy Efrem II. Tak bezprecedensowo szybkiego wyboru patriarchy dokonano ze względu na niezwykle trudną sytuację w Syrii i Iraku; Święty Synod skorzystał z okazji, iż wszyscy jego członkowie - oprócz metropolity Jana - już byli na terenie Lewantu z powodu uczestnictwa w uroczystościach pogrzebowych władyki Ignacego.

Nowy patriarcha urodził się jako najmłodsze dziecko w prawosławnej aramejskiej rodzinie o nazwisku Karim w 1965 roku w Qamiszli – dziesiątym co do wielkości mieście Syrii, w którym mieszka bardzo wielu chrześcijan (w większości przynależących właśnie do orientalnego Syryjskiego Kościoła Prawosławnego, którego wiernymi są Aramejczycy), a także Kurdów. Po ukończeniu szkoły podstawowej wstąpił do Teologicznego Seminarium św. Efrema Syryjczyka w Al-Atszanech w Libanie. Następnie, w latach 1984-1988 studiował w koptyjskim seminarium w Kairze, gdzie uzyskał tytuł magistra teologii. W międzyczasie, w 1985 roku, przyjął postrzyżyny mnisze. Tego samego roku dostąpił chirotonii diakońskiej w Egipcie, zaś kilka miesięcy później, już w swej rodzinnej miejscowości, został wyświęcony na kapłana. Po tym pracował jako wykładowca w Seminarium Teologicznym św. Efrema w Damaszku. Studia doktoranckie ukończył na uczelni św. Patryka w Maynooth (Irlandia) – jego praca dotyczyła znaku krzyża we wczesnym chrześcijaństwie syryjskim.

W 1996 roku został wyświęcony na biskupa, i mianowany metropolitą wschodniej archidiecezji USA Cerkwi syryjskiej. Przez lata swej biskupiej posługi dał się poznać jako dobry organizator: w związku ze znacznym wzrostem prawosławnych imigrantów z Iraku i Syrii powołał do istnienia nowe parafie, które to wszystkie regularnie odwiedzał. Założył również diecezjalne bractwo młodzieżowe, a także stał się inicjatorem specjalnych Liturgii dla osób starszych z całej archidiecezji. Ponadto stworzył program porad przedmałżeńskich prowadzonych w parafiach. Patronował on również utworzeniu jednolitej podstawy programowej dla nauczania religii w szkółkach niedzielnych działających przy parafiach w Stanach Zjednoczonych. Hierarcha opublikował też wiele artykułów teologiczno-naukowych. Zna płynnie język aramejski i syriacki (unowocześniona wersja aramejskiego, której po dziś dzień używają niektórzy prawosławni, tak bizantyjscy jak i orientalni, na terenie Syrii, Turcji i Iraku), arabski, francuski i angielski.

Syryjski Orientalny Kościół Prawosławny liczy blisko sześć milionów wiernych, lecz obecnie tylko połowa z nich mieszka na swoich rodzimych terenach: w Syrii, Iraku i wschodniej Turcji. Część jej członków mieszka też w Indiach – ci, nie chcąc należeć do dość nowego Patriarchatu Malankarskiego (kanonicznego), wybrali autonomiczną Cerkiew malankarską podległą Patriarchatowi Antiocheńskiemu.

Na podstawie: syrianorthodoxchurch.org

— Dominika Kovačević