„Nieupiwajemaja Czasza” w Nowogrodzie (Rosja)

Kopię ikony Bogurodzicy „Nieupiwajemaj Czasza” z żeńskiego monasteru pw. Wprowadzenia do świątyni Bogurodzicy (tzw. Władyczniego Żeńskiego Monasteru) w Sierpuchowie przewieziono do Niżnego Nowogrodu. Ikona przebywać będzie w mieście do 1 września – wówczas powróci do Władyczniego Monasteru.

Ikona będzie przebywać w męskim monasterze pw. Wniebowstąpienia Pańskiego. Po każdej Liturgii, odprawianej w klasztorze, przed ikoną „Nieupiwajemaja Czasza” będą celebrowane akatyst ikonie oraz molebień (nabożeństwo błagalne) w intencji osób dotkniętych chorobą alkoholową.

Po objawieniu się „Nieupiwajemej Czaszy” w 1878 r. , ikona Bogurodzicy umieszczono w głównej cerkwi Władyczniego Żeńskiego w Sierpuchowie. Z biegiem czasu w mieście powstało Bractwo Trzeźwości „Aleksandra Newskiego”, zaś przed ikoną osoby oraz rodziny dotknięte chorobą alkoholową zamawiały molebny i akatysty, dzięki czemu wiele osób wychodziło z alkoholowego nałogu. Po wybuchu w Rosji rewolucji w 1917 r. monaster Władyczni zamknięto, a ikonę przeniesiono do katedralnej cerkwi pw. św. Mikołaja. Z inicjatywy bp nowogródzkiego Manuela (Lemieszewskiego) pisarze ikon wykonali 8 kopii ikony „Nieupiwajemaja Czasza”. W 1929 r. cerkiew katedralną zamknięto, ikonę oraz jej kopie zakopano nad brzegami rzeki Neri w obawie przed zbezczeszczeniem. Sierpuchowskie świętości po dziś dzień nie zostały znalezione. W latach 80 XX w. z inicjatywy archimandryty Józefa – proboszcza parafii pw. proroka Eliasza w Sierpuchowie – odnowiono tradycję bractwa trzeźwości i zaczęto służyć molebień z akatystem ikonie „Nieupiwajemaja Czasza”. W 1990 r. archimandryta stał się inicjatorem reaktywowania męskiego monasteru pw. Anastazego Wysockiego (tzw. Wysocki Męski Monaster), którego założycielem w 1374 r. był św. Sergiusz z Radoneża. Klasztor Wysocki podobnie, jak monaster Władyczni, zamknęli komuniści w latach 20 XX w. Archim. Józef przeniósł służby ikonie Bogurodzicy do Wysockiego Monasteru. Wkrótce pisarz ikon Aleksander Sokołow napisał kopię ikony „Nieupiwajemaja Czasza”, którą mnisi umieścili w specjalnym miejscu. 5 maja 1995 r. Cerkiew Rosyjska reaktywowała działalność Władyczniego Żeńskiego Monasteru, a rok później – 6 maja 1996 r. – poświęcono kolejną kopię ikony „Nieupiwajemaja Czasza” umieszczoną w miejscu objawienia się ikony w XIX w. W ten sposób tradycja akatystów i molebnów powróciła do dwóch sierpuchowskich klasztorów.

Na zdj.: ikona Bogurodzicy „Nieupiwajemaja Czasza” - kopia ikony z Władyczniego Żeńskiego Monasteru w Sierpuchowie / http://www.patriarchia.ru /

Na podst.:

http://www.patriarchia.ru/ http://www.nne.ru/ http://pserpuhov.ru/

— Stefan Dmitruk