Patriarchat Konstantynopola uznał zwierzchnictwo metropolity Rościsława nad Cerkwią Ziem Czeskich i Słowacji

Po rezygnacji metropolity Krzysztofa z przewodniczenia Autokefalicznej Prawosławnej Cerkwi Ziem Czeskich i Słowacji w kwietniu 2013 roku nastąpił okres chaosu w tym Kościele lokalnym. Wyboru nowego zwierzchnika tej Cerkwi – metropolity Rościsława – nie zaakceptował od początku arcybiskup ołomucki i brneński Symeon, o czym informowaliśmy tutaj. Początkowo metropolitę Rościsława uznało kilka Cerkwi autokefalicznych; wśród nich nie znalazł się Patriarchat Konstantynopola, będący Cerkwią-Matką dla Kościoła czechosłowackiego. Jednakże potem już tylko Patriarchat Moskwy wymieniał w modlitwach za zwierzchników Cerkwi lokalnych metropolitę Rościsława. Schizma była najdotkliwiej odczuwalna w samej Cerkwi czechosłowackiej, w której duchowni i wierni podzielili się na zwolenników metropolity Rościsława i arcybiskupa Symeona.

W celu rozwiązania tej trudnej sprawy – co jest ważnym zwłaszcza w kontekście zbliżającego się Panprawosławnego Soboru – w dniach 12-14 stycznia do Stambułu udała się delegacja Cerkwi czechosłowackiej pod przewodnictwem arcybiskupa Pragi Michała.

W wyniku rozmów Patriarchat Konstantynopola zdecydował się uznać zwierzchnictwo metropolity Rościsława nad Cerkwią Ziem Czeskich i Słowacji pod następującymi warunkami:
1. Metropolita Rościsław musi przeprosić za wszelkie niestosowne i obraźliwe stwierdzenia dotyczące Patriarchatu Ekumenicznego – Cerkwi-Matki Prawosławnego dla Kościoła Ziem Czeskich i Słowacji – od którego przyjął wiarę w Chrystusa, oraz dotyczące samego patriarchy ekumenicznego, a także greckojęzycznych Cerkwi prawosławnych.

2. Obydwie przeciwne sobie grupy Cerkwi Ziem Czeskich i Słowacji uznają za ważny tylko i wyłącznie tomos wydany w 1998 roku przez Patriarchat Ekumeniczny, który proklamował i błogosławił nadanie autokefalii tej Cerkwi.

3. Została założona komisja mieszana, składająca się z przedstawicieli Patriarchatu Ekumenicznego oraz dwóch przeciwnych sobie grup Cerkwi Ziem Czeskich i Słowacji, której zadaniem jest dostosowanie artykułów konstytucji tej Cerkwi z tomosem nadającym Jej autokefalię, a także jej ogólna rewizja zgodnie ze świętymi kanonami w celu zachowania jedności i spokoju w tej Cerkwi.

4. Arcybiskup ołomucki i brneński Symeon jest uznany za hierarchę Cerkwi Ziem Czeskich i Słowackich, który swobodnie może kierować swoją diecezją i być członkiem Świętego Synodu Cerkwi Ziem Czeskich i Słowackich, z pełnią praw i obowiązków wynikających ze świętych kanonów i konstytucji tej Cerkwi.

5. Mimo [niewłaściwego] sposobu wybrania, poprzez dyspensę, następujący hierarchowie Cerkwi Ziem Czeskich i Słowackich zostają uznani:
- hieromnich Michał (Dardar) jako arcybiskup Pragi
- archimandryta Izajasz (Slaninka) jako biskup pomocniczy arcybiskupstwa Ołomuca i Brna, z tytułem biskupa Sumperku.

6. Obydwie grupy mają obowiązek przed Bogiem i Matką-Cerkwią szanować i dotrzymać powyższych warunków bez żadnych odchyleń, bez podejmowania żadnych działań które mogłyby naruszyć jedność Prawosławnej Cerkwi Ziem Czeskich i Słowacji i przywracania na stanowiska duchownych i mnichów zwolnionych ze swych funkcji w trakcie trwania konfliktu.

Basilica.ro

— Dominika Kovačević