Pięćdziesięciolecie Prawosławnego Bractwa Misyjnego

W grudniu br. Prawosławne Bractwo Misyjne obchodzi pięćdziesięciolecie swego istnienia. Z tej okazji patriarcha Aleksandrii i całej Afryki Teodor II wystosował list gratulacyjny do Komitetu Zarządzającego Bractwa. W dokumencie aleksandryjski papież podkreślił, iż działalność misyjna Cerkwi to jej obowiązek, by tym samym zgromadzić wszystkie dzieci Boże w jedną owczarnię, tak by razem tworzyły Ciało Chrystusa - Kościół prawosławny. Zaznaczył on również, iż aktywność misyjna musi opierać się nie tylko na wierze, ale i miłości, a neofici muszą być nieustannie prowadzeni na drodze rozwoju duchowego. Władyka podziękował Bractwu za tytaniczną pracę podjętą w całej Afryce i nie tylko, jak i za informowanie o tym dziele za pomocą różnych mediów - głównie Internetu w wielu formach (artykuły, filmy, zdjęcia) oraz własny periodyk, dzięki czemu wierni poszczególnych Cerkwi lokalnych mogą dowiedzieć się o prawosławnej wiośnie duchowej w odległych zakątkach świata.

Impulsem do powstania Prawosławnego Bractwa Misyjnego było przybycie w 1961 roku greckiego kapłana, o. Chryzostoma Papasarantopoulosa, do Ugandy. Po pewnym czasie pobytu w tym kraju napisał list do swoich przyjaciół z apelem: Pomóżcie mi. Ludzie tutaj są spragnienie prawosławia i Chrystusa, a jednocześnie głodują.

Przyjaciele ks. Chryzostoma odpowiedzieli na tę prośbę: dwa lata później, czyli w 1963 roku, 8 grudnia, w Tesalonikach dwadzieścia sześć osób założyło Stowarzyszenie Przyjaciół Ugandy, zadaniem którego była pomoc mieszkańcom tego kraju, zarówno duchowa, jak i materialna. Członkowie Stowarzyszenia organizowali paczki, a także sami zaczęli jeździć do Afryki.

Po śmierci o. Chryzostoma, Stowarzyszenie zmieniło nazwę na Prawosławne Bractwo Misyjne, i swoją działalnością zaczęło obejmować inne części Afryki. Obecnie prowadzi ono aktywność misyjną aż w 22 krajach Afryki i Azji.

Bractwo działa z błogosławieństwa oraz pod duchową opieką patriarchów Aleksandrii Teodora oraz Ekumenicznego Bartłomieja, a także metropolity Tesalonik Antimosa. Pomaga ono w budowaniu cerkwi, szkół, klinik i szpitali, duchowych i kulturowych centrów oraz studni dla pozyskiwania wody pitnej, kupowaniu i wysyłaniu żywności, leków oraz utensyliów liturgicznych i innych rzeczy potrzebnych do sprawowania kultu; zajmuje się tłumaczeniem literatury duchowej oraz ksiąg liturgicznych na języki lokalne, a szczególnie wspiera najbardziej potrzebujących: sieroty, wdowy, niepełnosprawnych, starszych ludzi. Organizuje także zajęcia katechetyczne oraz praktyczne jak np. rolnicze, a najzdolniejszym uczniom udziela stypendia.

Strona Prawosławnego Bractwa Misyjnego

Na podstawie: radiosvetigora.wordpress.com

— Dominika Kovačević