Ziemia Święta to miejsce wydarzeń biblijnych, które wspominamy podczas świąt cerkiewnych, dlatego też dobrze nam znane obrzędy nie dość, że nabierają tu jeszcze bardziej wyjątkowego znaczenia, to i ich przebieg jest nieco różny.
Ziemia Święta to miejsce wydarzeń biblijnych, które wspominamy podczas świąt cerkiewnych, dlatego też dobrze nam znane obrzędy nie dość, że nabierają tu jeszcze bardziej wyjątkowego znaczenia, to i ich przebieg jest nieco różny. Podobnie dzieje się i w przypadku jednego z dwunastu głównych prawosławnych świąt – Podwyższenia Życiodajnego Drzewa Krzyża. O bchody tego święta w Jerozolimie rozpoczynają się już w jego wigilię rano, tj. 26 (13) września wspomnieniem konsekracji Bazyliki Zmartwychwstania Pańskiego w 336 roku. Tego dnia, w tejże świątyni, Boską Liturgię celebrował sekretarz Świętego Synodu Patriarchatu Jerozolimy, arcybiskup Lidii Dymitr. Wieczorem, po przeczytaniu dziewiątej godziny kanonicznej w monasterze pw. świętych Konstantyna i Heleny, w uroczystej procesji przeniesiono Krzyż z tej świątyni do Golgoty w Bazylice, gdzie czekał na niego patriarcha Jerozolimy i całej Palestyny Teofil III. Po okadzeniu relikwii w tym samym miejscu, w którym Chrystus 2000 lat temu został zdjęty z Krzyża po Swej Męce i śmierci, rozpoczęła się zwyczajna Wielka Wieczernia połączona z litiją – świątecznym błogosławieństwem chlebów, oleju i wina.
W sam dzień święta, 27 (14) września, Jutrznia rozpoczęła się przeniesieniem Krzyża do ołtarza Bazyliki Zmartwychwstania Pańskiego. Po tym nabożeństwie licznie zebrani duchowni z różnych Cerkwi lokalnych sprawowali Boską Liturgię, której przewodniczył patriarcha Teofil.
Bezpośrednio po Eucharystii rozpoczął się obrzęd podwyższenia Krzyża, który wygląda trochę inaczej, niż w pozostałych cerkwiach na świecie. Najpierw Krzyż uroczyście wyniesiono z części ołtarzowej, przechodząc przez carskie wrota, po czym ruszyła dostojna procesja kapłanów, na końcu której patriarcha, a potem także inni biskupi, zmieniając się co jakiś czas, nieśli Krzyż na głowie, by wreszcie w miejscu odnalezienia przez św. cesarzową Helenę tej najcenniejszej relikwii chrześcijaństwa, zwierzchnik jerozolimskiej Cerkwi dokonał właściwego rytu podniesienia Krzyża. Jest on doskonale znany wszystkim tym, którzy uczestniczyli w wigilii tego święta sprawowanej przez jakiegokolwiek biskupa; polega on na tym, iż hierarcha, po specjalnej modlitwie, przy śpiewanym sto razy Kirie eleison, opuszcza, a następnie podnosi Krzyż, przy czym w Jerozolimie, tak jak i w niektórych parafiach rosyjskich, Krzyż jest polewany wodą. Tak dzieje się pięć razy, co ma za zadanie błogosławić całemu wszechświatu.
Tym obrzędem zakończyły się uroczystości w dniu święta w Patriarcha Jerozolimskim. Tutaj można obejrzeć ich obszerne fragmenty.
Na podstawie: jp-newsgate.net
— Domnika Kovačević
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.