Wspólna modlitwa zwierzchników serbskiej i rosyjskiej Cerkwi w piątą rocznicę śmierci patriarchy Pawła

Patriarcha Moskwy i całej Rusi Cyryl, wraz z liczną delacją tejże Cerkwi lokalnej, 14 listopada rozpoczął swą wizytę w Serbii. Tego dnia dostojnych gości powitano nabożeństwem doksologii w belgradzkiej katedrze archanioła Michała, które zgromadziło wielu hierarchów serbskiej Cerkwi i jej wiernych. Tutaj można obejrzeć dziesięciominutowy reportaż z niego.

Po nabożeństwie odbyła się uroczystość wręczenia patriarsze Cyrylowi tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Belgradzkiego. Dzień zakończył się spotkaniami z władzami Serbii: prezydentem Tomislavem Nikolićem i premierem Aleksandrem Vučićem.

Drugiego dnia patriarszej podróży przypadła piąta rocznica śmierci patriarcha Pawła – poprzednika obecnego zwierzchnika serbskiej Cerkwi, władyki Ireneusza. Z tej okazji hierarchowie wraz z licznie zebranym wiernym ludem przybyli do żeńskiego monasteru Rakovica położonego na przedmieściach stolicy Serbii, by pomodlić się u grobu ukochanego przez serbski naród patriarchy. Patriarchowie Ireneusz i Cyryl odsłużyli panichidę za duszę nie tylko patriarchy Pawła, lecz także pochowanego tutaj patriarchy Dymitra (zm. w 1930 roku, pierwszy patriarcha serbski po odnowieniu tegoż).

Władyka Ireneusz wygłosił okolicznościowe przemówienie, w którym przypomniał, jak wielką rolę pełnił patriarcha Paweł w serbskim narodzie, a przede wszystkim w Cerkwi: „(…) był on wytrwałym molitvenikiem [tj. osoba, która dużo się modli] przed Panem, i jego życie nie różniło się od życia mnicha-podwiżnika [tj. podejmującego podwig – wysiłek duchowy, ascezę, poświęcenie]. Zarówno jak był biskupem raszko-prizreńskim [diecezji obejmującej teren Kosowa i Metochii, przyp. tłum], a potem patriarchą, cieszył się wielkim autorytetem. Naród wpatrywał się w niego jak w ikonę. Jak bardzo był umiłowany przez naród, świadczy to, że jego pogrzeb był największym, jaki Belgrad widział. Poprzez swój sposób życia i cnoty zostawił głęboki ślad w naszej Cerkwi. Wiele momentów z jego życia, jego myśli i idei powtarza się wśród ludu jako aforyzmy, przysłowia… A zapragnął być pochowany właśnie w tym monasterze”.

Z kolei patriarcha Cyryl odniósł się najpierw do postaci patriarchy Dymitra, którego przewodnictwo serbskiej Cerkwi przypadło w momencie zwycięstwa bolszewików w Rosji, co spowodowało wielkie prześladowania prawosławnych chrześcijan w tym kraju. To on dał błogosławieństwo prawosławnemu narodowi rosyjskiemu, by po rewolucji i wojnie ojczyźnianej w Rosji przybyć do Serbii, i mógł uczestniczyć w nabożeństwach; rosyjscy kapłani mogli sprawować swą posługę w serbskich świątyniach; był on ojcem rosyjskiej emigracji w Serbii, dlatego dobrze go wspominamy. – powiedział moskiewski patriarcha.

Mówiąc natomiast o patriarsze Pawle, rosyjski hierarcha ponowił to, co powiedział patriarcha Ireneusz, podkreślając że patriarcha Paweł w swej pokorze i łagodności był swego rodzaju ikoną Chrystusa.

Na podstawie: spc.rs

— Dominika Kovačević