Abercjusz, biskup Hierapolis (167)

ABERCJUSZ, biskup Hierapolis, równy apostołom (Rawnoapostolnyj Awierkij, jepiskop Ijeropolskij), 22 października/4 listopada.

Urodził się około 95 r. W czasach panowania Marka Aureliusza sprawował funkcję biskupa w Hierapolis, mieście zdominowanym przez pogan.

Pewnego razu wieczorem, w dniu święta obchodzonego przez mieszkańców miasta ku czci pogańskich bożków, Abercjusz udał się do świątyni Apollona i zniszczył świętości. Wiedząc, kto to uczynił mieszkańcy chcieli zlinczować biskupa, który ani myślał ukrywać się. Wręcz przeciwnie, udał się do centrum miasta i otwarcie zaczął głosić wiarę w Chrystusa. To jeszcze bardziej rozwścieczyło zarządców miasta. Gdy jednak na oczach tłumu uzdrowił trzech młodzieńców opętanych przez złe moce, mieszkańcy uwierzyli w Chrystusa i zapragnęli przyjąć chrzest. W ciągu kilku następnych dni nie tylko Hierapolis, ale i mieszkańcy okolicznych miast i wsi przyjęli chrześcijaństwo.

Sława biskupa, leczącego poprzez modlitwę, nieustannie rosła. Dotarła do Rzymu, gdzie złe moce opętały córkę cesarza Marka Aureliusza Lucylię. Na jego prośbę Abercjusz udał się tam i uzdrowił księżniczkę. Podczas pobytu w Rzymie miał widzenie, w którym Chrystus polecił mu udać się do Syrii, aby tam utwierdzać w wierze wiernych i leczył chorych. Hieraracha wypełnił posłanie, po czym, zanim wrócił do Hierapolis, odwiedził jeszcze wspólnoty w Mezopotamii, Cylicji, Pizydii i Frygii. Jego owocna działalność sprawiła, iż zaczął być tytułowany równym apostołom.

Pozostałe lata niezwykle płodnego życia Abercjusz spędził w Hierapolis, gdzie zmarł około 167 r. mając siedemdziesiąt trzy lata. Obecnie jest czczony przez całą Cerkiew, głównie jednak w basenie Morza Śródziemnego.

Święty wyobrażany jest w stroju biskupa z nakryciem głowy. Ma szeroką, siwą brodę. W ręce trzyma Ewangelię.

oprac. Jarosław Charkiewicz