AIDAN, biskup Lindisfarne (Swiatitiel Aidan, jepiskop Lindisfarnskij), 31 sierpnia/13 września.
Pochodził z Irlandii i był jednym z mnichów Monasteru w Ionie, założonego przez św. Kolumba z Iony. Pewnego razu jeden z braci wspólnoty imieniem Korman został wysłany do Northumbrii w północnej Anglii, by głosić Ewangelię. Szybko jednak powrócił, narzekając na surowość metod postępowania tamtejszych mieszkańców. Po powrocie Kormana, w 635 r. na jego miejsce wysłano św. Aidana.
Aidan udał się do Northumbrii i osiadł na wyspie Lindisfarne kilka mil od Bamburgh, gdzie znajdował się pałac św. króla Oswalda. Wkrótce otrzymał tam sakrę biskupią. Cieszył się całkowitym poparciem władcy, który wcześniej, podczas wygnania mieszkał na Ionie i przyjął chrześcijaństwo.
Aidan, zawsze pieszo, wyruszał na bliskie i dalekie wyprawy. Odwiedzał wiernych i zakładał ośrodki misyjne. Na swej wyspie, zwanej często "Świętą Wyspą", założył monaster i doczekał się następców, z których w przyszłości kilku zostało świętymi. Sam żył w modlitwie i wyjątkowym ubóstwie, będąc najlepszym przykładem wcielania w życie zasad, które głosił. Jak pisał autor jego żywota Beda, "był człowiekiem o niezwykłej łagodności, dobroci i umiarkowaniu, gorliwie służącym Bogu, lecz nie w zgodzie z przepisami". Miał na myśli pewne stosowane przez niego celtyckie zwyczaje, często różniące się od rzymskich.
Św. Aidan zmarł w 651 r., dwa tygodnie po zabójstwie króla Oswina, następcy Oswalda, podobno z żalu po jego śmierci. Pochowano go na cmentarzu w Lindisfarne. Później jego kości przeniesiono do miejscowej świątyni.
Kult św. Aidana ogranicza się do Irlandii i Wysp Brytyjskich. W Cerkwi prawosławnej wciąż pozostaje mało znany.
Święty przedstawiany jest w typowych szatach biskupich. W sztuce zachodniej jego atrybutem jest jeleń.
Imię Aidan pochodzi od staroirlandzkiego aedán - "płomień, ogień".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
