ANNA, prorokini, matka pror. Samuela (Proroczica Anna), 9/22 grudnia, 1100 przed Chrystusem.
Święta prorokini Anna zawarła małżeństwo z Elkaną, lecz była bezpłodna. Elkana posiadał jeszcze jedną żonę imieniem Peninna, która dała mu potomstwo i na każdym kroku starała się upokorzyć świętą z powodu zamknięcia jej łona. Anna bardzo ubolewała nad swoim nieszczęściem i każdego dnia modliła się o zakończenie bezpłodności, ślubując iż poświęci dziecko Bogu jako nazirejczyka.
Pewnego razu gdy się płomiennie modliła w świątyni, kapłan Heli (cs. Ilij) po ruchu jej warg błędnie wywnioskował, że święta jest pod wpływem alkoholu i zaczął jej urągać. Anna łagodnie wyraziła swoją boleść i otrzymawszy błogosławieństwo powróciła do domu. Wtedy poczęła i urodziła syna, którego nazwała Samuel (co znaczy "uzyskany u Boga"). Kiedy dziecię osiągnęło wiek pacholęcia, matka przyprowadziła go do Helego, a ten przeznaczył go do służby przy namiocie. Anna urodziła Elkanie jeszcze trzech synów i dwie córki (1 Sm 1;2,1-21).
Święta prorokini jest autorką hymnu dziękczynnego, którego motyw pojawia się w każdym kanonie jutrzni (pieśń trzecia):
1 «Raduje się me serce w Panu,
moc moja wzrasta dzięki Panu,
rozwarły się me usta na wrogów moich,
gdyż cieszyć się mogę Twoją pomocą.
2 Nikt tak święty jak Pan,
prócz Ciebie nie ma nikogo,
nikt taką Skałą jak Bóg nasz.
3 Nie mówcie więcej słów pełnych pychy,
z ust waszych niech nie wychodzą słowa wyniosłe,
bo Pan jest Bogiem wszechwiedzącym:
On waży uczynki.
4 Łuk mocarzy się łamie,
a słabi przepasują się mocą,
5 za chleb najmują się syci,
a głodni [już] odpoczywają,
niepłodna rodzi siedmioro,
a wielodzietna więdnie.
6 To Pan daje śmierć i życie,
wtrąca do Szeolu i zeń wyprowadza.
7 Pan uboży i wzbogaca,
poniża i wywyższa.
8 Z pyłu podnosi biedaka,
z barłogu dźwiga nędzarza,
by go wśród możnych posadzić,
by dać mu tron zaszczytny.
Do Pana należą filary ziemi:
na nich świat położył.
9 On ochrania stopy pobożnych.
Występni zginą w ciemnościach,
bo nie [swoją] siłą człowiek zwycięża.
10 Pan wniwecz obraca opornych:
przeciw nim grzmi na niebiosach.
Pan osądza krańce ziemi,
On daje potęgę królowi,
wywyższa moc swego pomazańca»
(1 Sm 2,1-10 Biblia Tysiąclecia)
Imię Anna pochodzi z hebrajskiego słowa hannah - "łaska".
opr. Tomasz Sulima
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
