DOROTA, męczennica (Muczenica Dorofieja), 6/19 lutego. Żyła za panowania cesarza Dioklecjana w końcu III w. w Cezarei w Kapadocji.
Mądra i cnotliwa dziewczyna była gorliwą chrześcijanką. Gdy wieść o tym dotarła do rządzącego prowincją Saprycjusza, postawiono ją przed sądem i zarządano, by wyrzekła się wiary w Chrystusa oraz złożyła ofiarę pogańskim bożkom.
Pomodliwszy się do Boga, Dorota odmówiła wykonania rozkazu. Żadne namowy, groźby, a nawet tortury, nie przyniosły rezultatu. Dziewczyna otwarcie oświadczała, iż nie wyrzeknie się swego Boga. Widząc determinację świętej, wysłano do niej dwie kobiety - siostry Krystynę oraz Kalistę - które wcześniej były chrześcijankami lecz wyrzekły się Chrystusa, by one przekonały Dorotę. Stało się jednak odwrotnie. Byłe chrześcijanki ponownie uwierzyły w Zbawiciela i wzmocnione modlitwami świętej poszły na śmierć za wiarę. Związano je plecami do siebie i spalono w beczce ze smołą.
Wyrok śmierci zapadł również na Dorotę. Gdy prowadzono ją na śmierć (było to zimą), doradca władcy - Teofil naśmiewając się poprosił by skazana, gdy znajdzie się już w niebiańskim ogrodzie, przysłała mu stamtąd kwiaty i jabłka. Święta obiecała to uczynić. Jeszcze na miejscu kaźni, po gorliwych modlitwach, anioł zesłał jej przepiękne kwiaty i jabłka, które na prośbę męczennicy przekazano Teofilowi. Dorota zaś położyła głowę pod miecz. Miało to miejsce między 288-300 r. Gdy Teofil ujrzał dary również uwierzył w Chrystusa, za co wkrótce poniósł śmierć. Obecnie relikwie św. Doroty znajdują się w świątyni pod jej wezwaniem w najstarszej części Rzymu Zatybrzu (Trastevere).
Na ikonach święta przedstawiana jest jako męczennica w purpurowym płaszczu i krzyżem w ręce. Sztuka zachodnia przypisuje jej jeszcze inne atrybuty: anioła, trzy jabłka i trzy róże, kosz z rajskim prezentem lub kwiatami, a także lilię, miecz, palmę pierszeństwa. Wyobrażana jest też inaczej: w stroju królewskim z koroną na głowie, czasami wśród anielskich chórów. W Kościele rzymskokatolickim uważana jest za patronkę młodych małżeństw, ogrodników, botaników, górników.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
