EUFROZYNA Z SUZDALA, mniszka (Prepodobnaja Jewfrosinija Suzdalskaja), 25 września/8 października.
Była starszą córką św. księcia Michała Czernihowskiego. Od młodości wyróżniała się głęboką pobożnością, w której wychowywał ją ojciec.
Gdy księżna osiągnęła pełnoletność, rodzice zdecydowali wydać ją za mąż za pochodzącego z Suzdala księcia Meneasa. Dziewczyna podporządkowała się ich woli, jednocześnie modląc się do Boga, by pozwolił jej zachować dziewictwo. Prośby księżnej zostały wysłuchane. Tuż przed ślubem narzeczony nagle zmarł.
Przebywająca już w Suzdalu księżna wstąpiła do monasteru i złożyła śluby zakonne z imieniem Eufrozyna. Gorliwie wypełniając regułę życia monastycznego od razu stała się wzorem i przykładem dla innych sióstr. Zadziwiała je rozwagą, dojrzałością myśli i głęboko duchowym usposobieniem. Ludność ceniła ją przede wszystkim za iście macierzyńską wrażliwość i liczne dobre uczynki. Po śmierci przełożonej monasteru, Eufrozyna została jej następczynią. Dokładała wielu starań w rozbudowę monasteru, a swymi modlitwami ochraniała go przed najazdami Tatarów.
Św. Eufrozyna zmarła 25 września 1250 r. Przy jej grobie zaczęły mieć miejsce liczne cudowne uzdrowienia. Została kanonizowana przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną w 1698 r.
Na ikonach Eufrozyna przedstawiana jest w sposób typowy dla świętych mniszek. Na sobie ma ciemny zakonny habit, w lewej dłoni zwinięty zwój, w prawej krzyż lub składa ją do modlitwy.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
