Guriasz z Edessy (299-306)

GURIASZ Z EDESSY, męczennik (Muczenik Gurij Edesskij), 15/28 listopada.

Pochodził z miejscowości Edessa w Macedonii (obecnie północna Grecja). Wraz z pochodzącym z tej samej miejscowości Samonem zamieszkał w pustelni. Dzięki ich pracy na chrześcijaństwo nawróciło się wielu pogan. Za swa misję za cesarza Dioklecjana zostali poddani prześladowaniom. Najpierw wtrącono ich do więzienia, po czym ścięto mieczem. Miało to miejsce między 299-306 r.

W 322 r., w tej samej miejscowości poniósł męczeńską śmierć za Chrystusa diakon imieniem Habib. Pochodził on ze wsi położonej w okolicy miasta Emesa (onecnie Homs w Syrii). Wędrując od miasta do miasta, od domu do domu, nauczał ludzi wiary chrześcijańskiej. Mówił jak należy cierpieć za Chrystusa i ponieść w Jego imieniu męczeńską śmierć. Gdy został pojmany, ani myślał uciekać. Najpierw poddano go torturom, po czym wrzucono do ognia. Jego ciało jednak nie spłonęło i zostało pochowane tuż przy grobie męczenników Guriasza i Samona. Wolą Bożą było, aby zarówno oni jak i św. Habib ponieśli śmierć tego samego dnia.

Święci męczennicy Guriasz, Samon i Habib uważani są za patronów młodych małżeństw, bowiem przy ich grobie pewien młodzieniec złożył swej narzeczonej przysięgę wierności. Gdy jej później nie dotrzymał, dzięki wstawiennictwu męczenników małżonka została uratowana od grożącej jej śmierci. Modlitwy do nich kierują też znienawidzone przez mężów żony.

W ikonografii święci Guriasz, Samon i Habib zazwyczaj przedstawiani są razem. Guriasz i Samon są starszymi mężczyznami trzymającymi w dłoniach krzyże. Pierwszy z nich ma dosyć długą, siwą brodę, drugi krótszą i kasztanową. Habib ukazywany jest jako młodzieniec z długimi włosami, w (zazwyczaj żółtym) stroju diakona, z kadzidłem w prawej ręce i naczyniem na ładan w lewej.

Imię Guriasz pochodzi z hebrajskiego gourion - "lwiątko". W jęz. arabskim i sefaradyjskim imię to oznacza "wróbelek".

oprac. Jarosław Charkiewicz