IRENEUSZ, biskup Sremu, męczennik (Swiaszczennomuczenik Ijereniej, jepiskop Sremskij), 26 marca/8 kwietnia.
Żył w drugiej połowie III i na początku IV w., za panowania prześladujących chrześcijan cesarzy Maksymiana i Dioklecjana.
Bogobojny Ireneusz sprawował funkcję biskupa miasta Srem (Sirmium), położonego nad rzeka Sawą, na zachód od Belgradu. Gorliwy obrońca wiary i wytrwały głosiciel Słowa Bożego był żonaty (do V w. biskupi mieli żony) i miał dzieci. Pewnego razu gubernator miasta Probus polecił uwięzić Ireneusza i zmusić go do wyrzeczenia się jego wiary. Jednak biskup niezachwianie trwał w swej wierze, nie godząc się na złożenie ofiary pogańskim bożkom.
Gdy groźby i tortury nie odniosły rezultatu, Probus rozkazał sprowadzić rodzinę Ireneusza, aby przekonała go do odrzucenia Chrystusa. Czcigodny biskup nie dopuścił do tego, by najbliżsi grzeszyli pod przymusem. Sam umocnił ich w wierze i po raz kolejny oświadczył, że nie wyprze się Jedynego Boga. Gdy kilka następnych miesięcy spędzonych w lochu nie zmieniło jego stanowiska, Probus rozkazał ściąć go mieczem, poćwiartować i szczątki wrzucić do Sawy. Miało to miejsce 26 marca 304 r.
Na wizerunkach święty przedstawiany jest jako stary, siwobrody starzec, mający na sobie biskupie szaty. Układ dłoni świętego nie odbiega od zwykłych wyobrażeń: prawa jest uniesiona w błogosławieństwie, lewą trzyma Ewangelię.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
