JAN ZE ŚWIĘTEJ GÓRY, mnich (Prepodobnyj Ioann Swiatogorec), 12/25 lipca.
Był dostojnikiem gruzińskim i krewnym króla Gruzji. W dojrzałym wieku opuścił dwór i wstąpił do monasteru w Azji Mniejszej. Tam złożył śluby zakonne. Następnie przeniósł się na Olimp, gdzie pasł monasterskie osły. Po pięciu latach wraz ze swym synem - św. Eutymiuszem Nowym Iberyjczykiem udał się na Świętą Górę Atos. Tutaj dołączył do nich, posiadający spore środki pieniężne szwagier Jana, wojskowy w stanie spoczynku, Thornikios. Wspólnie założyli oni monaster dla Gruzinów, który nazwali Iviron (Iwerski).
Wkrótce zgromadziło się tu sporo mnichów gruzińskich, a Jana wybrano pierwszym ihumenem. On jednak, pragnąc poświęcić się postowi i modlitwie, nie lubił obowiązków związanych z kierowaniem wspólnotą. Próbował zbiec do Hiszpanii, lecz bracia namówili go, aby powrócił. Zmarł w spokoju 14 stycznia 998 r. jako "człowiek drogi Bogu i zasługujący na szacunek".
Po śmierci Jana kierowanie monasterem przeszło w ręce jego syna Eutymiusza, który wyświadczył wielką przysługę Cerkwi Gruzińskiej, dokonując poprawek gruzińskiego przekładu Pisma Świętego oraz tłumacząc na ten język dzieła Ojców Cerkwi, komentarze biblijne, żywoty świętych i księgi liturgiczne. Pod koniec życia Eutymiusz odwiedził Konstantynopol, gdzie w 1028 r. poniósł śmierć będąc zrzuconym na ziemię przez spłoszonego muła. Jego ciało przeniesiono do Monasteru Iwerskiego na Atosie, gdzie stało się źródłem licznych cudownych uzdrowień.
Św. Jan uważany jest za jednego z największych gruzińskich mnichów.
Imię Jan pochodzi z języka hebrajskiego i oznacza "Bóg jest łaskawy".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
