Joel (800 r. BC)

Zdjęcie przedstwiającego postać św. Joel (800 r. BC)

JOEL, prorok (Prorok Ioil), 19 października/1 listopada.

Był drugim z grona dwunastu proroków mniejszych. Na podstawie napisanej przez niego „Księgi Joela” trudno jest określić czas działalności. Nie znamy też innych danych dotyczacych jego osoby. Zdania badaczy Starego Testamentu są podzielone. Jedni uważają go za najstarszego z proroków-pisarzy i przyjmują, że żył w IX w. przed Chrystusem, inni zaś sądzą, że był ostatnim z proroków działających po niewoli babilońskiej.

„Księga Joela” składa się tylko z czterech rozdziałów. Dwa pierwsze opowiadają o wydarzeniach współczesnych autorowi. Oto kraj nawiedziła plaga szarańczy, a trwająca susza sprowadziła klęskę głodu. Z tego powodu prorok wzywa do pokuty i modlitwy oraz zapowiada, że jeśli nawrócenie będzie szczere, to Bóg zlituje się nad swoim ludem i ponownie obdarzy go obfitymi plonami. Kierowane, zdaniem Joela, przez Boga, zastępy szarańczy są narzędziem kary, zaś jedynym zbawiennym skutkiem plagi powinna być szczera skrucha, na którą nie jest jeszcze zbyt późno.

W dwóch kolejnych rozdziałach księgi Joel przedstawia zapowiedź zesłania Ducha Bożego na wszystkich członków Narodu Wybranego i nadejście „dnia Jahwe”. Dzień ten dla narodów pogańskich ma być dniem kary, a dla wybranych dniem ostatecznego wybawienia i początkiem nie kończącego się szczęścia.

W ikonografii prorok jest długowłosym, siwobrodym starcem w proroczym płaszczu i sandałach, trzymającym w dłoni zwój pisma.

oprac. Jarosław Charkiewicz