JUSTYN FILOZOF, męczennik (Muczenik Iustin Fiłosof), 1/14 czerwca.
Urodził się około 100 r. w Sychem (obecnie Nablus) w Samarii. Pochodził z greckiej pogańskiej rodziny. Uzdolniony i zainteresowany naukami studiował ówczesne systemy filozoficzne, które jednak nie dały mu poznania prawdy. Mając trzydzieści trzy lata zapoznał się z chrześcijaństwem, przyjął chrzest i pozostając osobą świecką, poświęcił się głoszeniu wiary z Jezusa Chrystusa.
By móc lepiej służyć Panu, udał się do Rzymu i tam założył szkołę. Głosząc Słowo Boże przenosił się z miejsca na miejsce. Pisał przy tym prace, z których wiele zachowało się do dziś. Swe „Apologie”, ukazujące wartości moralne chrześcijaństwa, przekazywał cesarzom Antoniuszowi (w 150 r.) i Markowi Aureliuszowi (około 160 r.). Napisał też "Dialog", w którym udowadnia Żydowi Tryfonowi prawdziwość wiary chrześcijańskiej. Wartość tych dzieł polega głównie na tym, iż informują one o wierze i praktykach chrześcijańskich w tamtych czasach. Prace te są fundamentalnymi dla poznania ówczesnej sytuacji Cerkwi, Jej organizacji i wewnętrznej struktury, obrzędów i liturgii, wreszcie nauki jaką głosiła.
Podczas drugiego pobytu w Rzymie w 166 r. Justyna pojmano i jako obywatela rzymskiego skazano na śmierć przez ścięcie. Wraz z nim ścięto: innego Justyna, Charytona, Charytę, Ewelpista, Heraksa, Peona i Waleriana. Nie wiadomo, gdzie znajdują się relikwie świętego.
Św. Justyn Filozof uważany jest za jednego z największych apologetów chrześcijańskich II w. Czasami zwany jest Wielkim lub Rzymskim. Cześć oddawana mu jest powszechna.
Na ikonach święty przedstawiany jest jako niewysoki mężczyzna z jasnokasztanową brodą oraz charakterystyczną białą chustą wokół szyi. W lewej dłoni trzyma zwój pisma, prawą błogosławi. W sztuce zachodniej najczęściej spotykane jest jego wyobrażenie, gdy wręcza cesarzowi Hadrianowi swoją "Apologię".
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
