Lidia z Ilirii (117-138)

LIDIA, męczennica (Muczenica Lidija), 23 marca/5 kwietnia.

Żyła i poniosła męczeńską śmierć w II w. Była żoną senatora Filita. Zarówno małżonkowie, jak i ich synowie Macedoniusz i Teotrepiusz byli gorliwymi wyznawcami Chrystusa.

Gdy za panowania cesarza Adriana, rozpoczęły się prześladowania chrześcijan, na Lidię i jej bliskich doniesiono władcy. Postawiono ich przed samym cesarzem i poddano przesłuchaniu. Bronili się tak mądrze, że pan wysłał ich na dalszy sąd do Ilirii (obecna Dalmacja), gdzie stanęli przed kapitanem Amfilochem. Ten od razu polecił zawiesić męczenników na drzewach i ostrymi narzędziami kaleczyć ich ciała. Po tych torturach wtrącono ich do więzienia. Znajdował się tam już notariusz imieniem Kronides, który wcześniej pracował w więzieniu przy procesach sądowych, lecz uwierzył w Chrystusa.

Następnego ranka wszystkich więźniów postawiono przed miedzianym kotłem, wypełnionym gotującym się olejem z siarką. Po raz ostatni usłyszeli pytanie czy wyrzekają się swej wiary. Niewzruszeni, zostali wrzuceni do kotła. Jakież było zdziwienie, gdy wyszli stamtąd prawie nietknięci, bowiem olej nieoczekiwanie ostygł. Wstrząśnięty tym cudem Amfiloch uwierzył w Chrystusa i ze sławami modlitwy na ustach zdecydował się wejść do naczynia. Jednak i jemu nic się nie stało.

O całym zdarzeniu dowiedział się cesarz, sam przybył do Ilarii i rozkazał ponownie wrzucić wszystkich do wrzącego oleju. Gdy nie doprowadziło to do śmierci męczenników, powrócił do Rzymu. Oni zaś z modlitwą na ustach zakończyli swe życie. Miało to miejsce w latach 117-138.

W ikonografii św. Lidia przedstawia się w sposób typowy dla męczennic - z krzyżem w dłoni. Jest niewiastą odzianą w lazurowy płaszcz, spod którego widnieje czerwony sarafan. Na głowie ma zazwyczaj białą chustę.

oprac. Jarosław Charkiewicz