MILICA, księżna serbska (Błagowiernaja Milica, kniaginia Serbskaja), 19 lipca/1 sierpnia.
Była córką wojewody Wratka, potomka Wukana Nemanicia - króla Zety. Wydano ją za mąż za księcia serbskiego Łazarza. Po jego śmierci na Kosowym Polu w 1389 r., rozpadła się antyturecka koalicja. Synowie Łazarza i Milicy, Stefan i Vuk stali się wasalami. Ponieważ Stefan był jeszcze małoletni, w jego imieniu rządy w Serbii objęła wdowa po Łazarzu - Milica. Zagrożona z jednej strony przez Turków, a z drugiej przez króla Węgier Zygmunta Luksemburczyka, złożyła hołd sułtanowi Muradowi Bajezydowi, posłała swą córkę do haremu, zobowiązała się do płacenia trybutu i wpuściła załogi tureckie do kilku twierdz zagrożonych przez Węgrów.
Św. Milica prowadziła bogate życie duchowe. Na chrzcie dano jej imię Eufrozyna. Składając śluby zakonne otrzymała imię Eugenia, a przy ślubach wielkiej schimy Eufrozyna. Zmarła w 1405 r. Jest jedną z bardziej znanych serbskich świętych kobiet.
opr. Jarosław Charkiewicz/red. Jan Makal
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
