SZUSZANIKA, księżna Ran, męczennica (Błagowiernaja muczenica Szuszanika, kniagini Ranskaja), 28 sierpnia/10 września.
Była córką ormiańskiego dowódcy wojskowego Wardana. Wydano ją za mąż za rządcę prowincji Ran imieniem Wazgen, będącego wasalem króla gruzińskiego Wachtanga I. Mąż Szuszaniki zawarł porozumienie z Persją, wyrzekł się Chrystusa i został poganinem. Wiarołomca próbował zmusić do tego samego małżonkę, jednak ona była nieugięta. Torturowana i zniesławiana przed ludem pozostała wierna Chrystusowi.
Gdy na pewien czas Wazgen zaprzestał prześladowań, Szuszanika ukryła się w maleńkiej cerkwi w górach. Żyjąc w głębokiej ascezie spędziła tam okres Wielkiego Postu. W Wielkim Tygodniu Wazgen rozkazał, aby przyprowadzono do niego żonę. Ciągnięto ją po kamieniach do samego pałacu. Tam otrzymała trzysta razów pałką. Następnie wymęczoną i zakutą w kajdany wtrącono do lochu, gdzie spędziła kolejnych sześć lat. Czas ten był dla niej okresem zdobywania duchowej doskonałości, która osiągnęła taki poziom, że Bóg obdarzył ją darem czynienia cudów.
Wycieńczona torturami i surowością narzuconych sobie zasad życia Szuszanika zmarła 17 października w drugiej połowie V w. Dokładny rok jej śmierci nie jest znany, a do najbardziej prawdopodobnych należą 466 lub 473 r. W chwili śmierci męczennica miała czterdzieści pięć lat.
Relikwie świętej złożono w jednej z cerkwi w Tbilisi. Jej pamięć obchodzona jest nie w dniu śmierci, lecz 28 sierpnia, kiedy zadano jej pierwsze tortury. Niekiedy tytułowana jest wielką męczennicą.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
