Zostań przyjacielem cerkiew.pl
WITALIS z Gazy, mnich (Prepodobnyj Witalij Aleksandrijskij iz monastyrja awwy Sierida w Gazie), 11/24 stycznia (obszar greckojęzyczny) 22 kwietnia/5 maja (obszar słowiański), zm. ok 609-620.
Żył w drugiej połowie VI i na początku VII w. Już w młodości wybrał drogę życia mnicha. Wstąpił do monasteru i przez wiele lata doskonalił się w poście, modlitwie i wstrzemięźliwości, osiągając czystość i świętość życia.
Mając sześćdziesiąt lat Witalis pozostawił wspólnotę i udał się do Aleksandrii. Tam dobrowolnie przyjął na siebie wyjątkowo trudne zadanie - nawracanie grzesznic na drogę cnoty. Od rana do wieczora pracował jako wyrobnik, a nocą przychodził do swawolnych kobiet, by oddać im zapracowane danego dnia pieniądze, prosząc jedynie o to, by porzuciły swój niecny proceder. Następnie, często do samego rana, modlił się o nawrócenie tej czy innej grzesznicy. Z tego powodu wielokrotnie wyśmiewano go i ganiono. Mimo to nigdy nie zaprzestał swej misji. Dzięki jego pracy część kobiet zaniechała jawnogrzesznictwa i powróciła na dobrą drogę.
Św. Witalis zmarł między 609-620 r. Swą świętość potwierdzał również po śmierci, kiedy wierni całujący jego ciało doświadczali cudów uzdrowień. W sposób szczególny wierni modlą się do niego prosząc o uleczenie od homoseksualizmu.
Na ikonach święty przedstawiany jest w mniszym habicie i czapie na głowie. Ma krótką, siwiejącą brodę, a dłonie zazwyczaj złożone w modlitwie. Niekiedy ukazywany jest ze zwojem, na którym najczęściej można spotkać słowa: "Nie osądzajcie zawczasu, zanim nie przyjdzie sprawiedliwy sędzia - Pan".
Witalis to imię pochodzenia łacińskiego, oznacza osobę "życiową, zdolną do życia".
oprac. Jarosław Charkiewicz