Czytania Liturgiczne na 19(6) styczeń 2025 roku

9W owym czasie, przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i został ochrzczony przez Jana w Jordanie.

9Во вре́мѧ ѻ҆́но прїи́де і҆и҃съ ѿ назаре́та галїле́йскагѡ, и҆ крести́сѧ ѿ і҆ѡа́нна во і҆ѻрда́нѣ.

10W chwili, gdy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebiosa i Ducha osiadającego na Nim niczym gołąb.

10И҆ а҆́бїе восходѧ̀ ѿ воды̀, ви́дѣ разводѧ̑щасѧ небеса̀ и҆ дх҃а ꙗ҆́кѡ го́лꙋбѧ, сходѧ́ща на́нь.

11A z niebios rozległ się głos: – Ty jesteś Moim Synem umiłowanym i w Tobie znalazłem upodobanie!

11И҆ гла́съ бы́сть съ небесѐ: ты̀ є҆сѝ сн҃ъ мо́й возлю́бленный, ѡ҆ не́мже бл҃говоли́хъ.

11Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi,

11Ча́до ті́те, ꙗ҆ви́сѧ бл҃года́ть бж҃їѧ сп҃си́тельнаѧ всѣ́мъ человѣ́кѡмъ,

12wychowując nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i światowych żądz, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli już w obecnym wieku,

12наказꙋ́ющи на́съ, да ѿве́ргшесѧ нече́стїѧ и҆ мїрски́хъ по́хотей, цѣломⷣреннѡ и҆ првⷣнѡ и҆ бл҃гочⷭ҇тнѡ поживе́мъ въ нн҃ѣшнемъ вѣ́цѣ,

13oczekując błogosławionej nadziei i ukazania się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa.

13ждꙋ́ще бл҃же́ннагѡ ᲂу҆пова́нїѧ и҆ ꙗ҆вле́нїѧ сла́вы вели́кагѡ бг҃а и҆ сп҃са на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀,

14Ten, który wydał siebie za nas, aby wybawił nas z wszelkiego bezprawia i oczyścił sobie lud wybrany, gorliwy w dobrych dziełach.

14и҆́же да́лъ є҆́сть себѐ за ны̀, да и҆зба́витъ ны̀ ѿ всѧ́кагѡ беззако́нїѧ и҆ ѡ҆чⷭ҇титъ себѣ̀ лю́ди и҆збра̑нны, ревни́тєли дѡ́брымъ дѣлѡ́мъ.

4A kiedy ukazała się szczodrobliwość i miłość do ludzi Zbawiciela naszego, Boga

4Є҆гда́ же блгⷣть и҆ чл҃вѣколю́бїе ꙗ҆ви́сѧ сп҃са на́шегѡ бг҃а,

5– nie dzięki dziełom sprawiedliwości, których dokonaliśmy, ale według własnego miłosierdzia zbawił nas przez kąpiel odrodzenia i odnowienia Ducha Świętego.

5не ѿ дѣ́лъ првⷣныхъ, и҆̀хже сотвори́хомъ мы̀, но по свое́й є҆гѡ̀ млⷭ҇ти, сп҃сѐ на́съ ба́нею пакибытїѧ̀ и҆ ѡ҆бновле́нїѧ дх҃а ст҃а́гѡ,

6Którego to wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego,

6є҆го́же и҆злїѧ̀ на на́съ ѻ҆би́льнѡ і҆и҃съ хрⷭ҇то́мъ, сп҃си́телемъ на́шимъ,

7żebyśmy usprawiedliwieni Jego łaską stali się, zgodnie z nadzieją, dziedzicami życia wiecznego.

7да ѡ҆правди́вшесѧ блгⷣтїю є҆гѡ̀, наслѣ̑дницы бꙋ́демъ по ᲂу҆пова́нїю жи́зни вѣ́чныѧ.

13W owym czasie, przybywa Jezus z Galilei nad Jordan do Jana, by być przez niego ochrzczonym.

13Во вре́мѧ ѻ҆́но, прїи́де і҆и҃съ ѿ галїле́и на і҆ѻрда́нъ ко і҆ѡа́ннꙋ крⷭ҇ти́тисѧ ѿ негѡ̀.

14Jan zaś zabraniał Mu, mówiąc: – To ja potrzebuję być przez Ciebie ochrzczony, a Ty przychodzisz do mnie?

14І҆ѡа́ннъ же возбранѧ́ше є҆мꙋ̀, глаго́лѧ: а҆́зъ тре́бꙋю тобо́ю крⷭ҇ти́тисѧ, и҆ ты́ ли грѧде́ши ко мнѣ̀;

15Odpowiadając zaś Jezus rzekł mu: – Ustąp teraz! Tak bowiem powinniśmy wypełnić wszelką sprawiedliwość. Wtedy ustępuje Mu.

15Ѿвѣща́въ же і҆и҃съ речѐ къ немꙋ̀: ѡ҆ста́ви нн҃ѣ: та́кѡ бо подоба́етъ на́мъ и҆спо́лнити всѧ́кꙋ пра́вдꙋ. Тогда̀ ѡ҆ста́ви є҆го̀.

16Kiedy zaś Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. I oto niebiosa Mu się rozwarły i ujrzał Ducha Bożego zstępującego niczym gołąb i przychodzącego na Niego.

16И҆ крⷭ҇ти́всѧ і҆и҃съ взы́де а҆́бїе ѿ воды̀: и҆ сѐ, ѿверзо́шасѧ є҆мꙋ̀ небеса̀, и҆ ви́дѣ дх҃а бж҃їѧ сходѧ́ща ꙗ҆́кѡ го́лꙋбѧ и҆ грѧдꙋ́ща на него̀.

17I oto głos z niebios mówiący: – Ten jest Synem Moim umiłowanym, w Nim znalazłem upodobanie.

17И҆ сѐ, гла́съ съ небесѐ гл҃ѧ: се́й є҆́сть сн҃ъ мо́й возлю́бленный, ѡ҆ не́мже бл҃говоли́хъ.

1A nie chcę, bracia, abyście nie wiedzieli, że wszyscy nasi ojcowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze.

1Бра́тїе, не хощꙋ̀ ва́съ не вѣ́дѣти, ꙗ҆́кѡ ѻ҆тцы̀ на́ши всѝ под̾ ѻ҆́блакомъ бы́ша, и҆ всѝ сквозѣ̀ мо́ре проидо́ша:

2I wszyscy w Mojżeszu zostali ochrzczeni w obłoku i w morzu.

2и҆ всѝ въ мѡѷсе́а крести́шасѧ во ѡ҆́блацѣ и҆ въ мо́ри:

3I wszyscy jedli ten sam pokarm duchowy.

3и҆ всѝ то́жде бра́шно дꙋхо́вное ꙗ҆до́ша:

4I wszyscy ten sam duchowy napój pili, pili bowiem z towarzyszącej im duchowej skały, a tą skałą był Chrystus.

4и҆ всѝ то́жде пи́во дꙋхо́вное пи́ша, пїѧ́хꙋ бо ѿ дꙋхо́внагѡ послѣ́дꙋющагѡ ка́мене: ка́мень же бѣ̀ хрⷭ҇то́съ.

9W tych właśnie dniach zdarzyło się, że przyszedł także Jezus z Nazaretu w Galilei i został ochrzczony przez Jana w Jordanie.

9И҆ бы́сть во ѻ҆́нѣхъ дне́хъ, прїи́де і҆и҃съ ѿ назаре́та галїле́йскагѡ и҆ крⷭ҇ти́сѧ ѿ і҆ѡа́нна во і҆ѻрда́нѣ.

10W chwili, gdy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebiosa i Ducha osiadającego na Nim niczym gołąb.

10И҆ а҆́бїе восходѧ̀ ѿ воды̀, ви́дѣ разводѧ̑щасѧ небеса̀ и҆ дх҃а ꙗ҆́кѡ го́лꙋбѧ, сходѧ́ща на́нь.

11A z niebios rozległ się głos: – Ty jesteś Moim Synem umiłowanym i w Tobie znalazłem upodobanie!

11И҆ гла́съ бы́сть съ небесѐ: ты̀ є҆сѝ сн҃ъ мо́й возлю́бленный, ѡ҆ не́мже бл҃говоли́хъ.